മിന്നാമിനുങ്ങ്‌  ( Glowworm)

സ്വപ്നങ്ങളെ വേട്ടയാടി പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരൻ

നിന്റെ ഓർമ്മക്കായ് ...



എന്നിൽ നിന്നും പറന്നകന്ന എന്റെ മിന്നാാാ മിനുങ്ങിന്റെ ഓർമ്മക്കായി ...

Sunday, 6 December 2015

... മരണവും കാത്ത് ...

മരണവും കാത്തുകിടക്കുന്നു ഞങ്ങൾ
മനുഷ്യാ നിൻ ചുമർബന്ധനത്തിൽ .

നിന്നോരോ വരവിലും
ഞങ്ങൾക്കുറിക്കുന്നു മരണം .

സുഹൃത്തിനായ് ഞങ്ങൾ സ്വയം
കിഴടങ്ങുന്നുനിൻ മുമ്പിൽ .

നീ തന്ന ജീവൻ നീയെടുക്കുന്നു
നിന്റെ കുടുംബത്തിനഹാര മാർഗ്ഗം .

കേവലമൊരു തുച്ചമാം ജീവിത ചക്രം
മരിക്കാൻ മാത്രമായ് ജനിച്ചൊരു ജീവൻ

ഇത് നിന്റെ ആർഭാഢമഭിമാന പ്രശ്നം
പലരുചിയിൽ ഞ്ഞുണയുന്ന നേരം

കാരിരുമ്പ് ചങ്കുത്തുളയ്ക്കുന്ന നേരവും
പ്രാണനായ് തെല്ലും പിടക്കുന്ന നേരവും

നോവില്ല തെല്ലും എൻ ഹൃദയം
പഠിപ്പിച്ചു പാകമാക്കിയിരിക്കുന്നു .

നാലു ചുമരുകൾക്കുള്ളിലും ഞങ്ങൾ
മനസിലാക്കുന്നുമനുഷ്യാനിൻ ഹൃദയം
   
ആദ്യമേ സ്നേഹവും ലാളനയും
പാകമായ് കഴിയുമ്പോൾ കഴുത്തറപ്പും

ഒന്ന് ചിഞ്ഞുമറ്റൊന്നിന് നതിൽ
പരിഭവമില്ല പരതിയില്ല

എങ്കിലും !നിന്നിലും എന്നിലും
ഒരേ ജീവൻ അത് മറക്കരുത് മനുഷ്യാ -
നിൻ ജീവിതത്തിൽ ...


*** അരുണ്‍ ***
                           

Monday, 30 November 2015

ഷെഫി പറഞ്ഞ കഥകൾ... ... ഭാഗം 4....

മുമ്പുള്ളഭാഗം വായിക്കാൻ ഈ ലിങ്കിൽ പോകുക ...

*****3***
http://minnaminungu1.blogspot.in/2015/11/3.html



***4***



എന്തെന്നില്ലാതെ അന്ന് രാത്രിയിൽ  ഞാൻ ട്രെയിനിൽ  ഇരുന്ന് നന്നായി ഉറങ്ങി ഒരുപക്ഷെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമായിരിക്കാം ഇത്തരത്തിൽ നല്ല ഒരു ഉറക്കം .  അതിരാവിലെ  തന്നെ  നാട്ടിൽ ട്രെയിൻ ഇറങ്ങി വീട്ടിലെക്ക് നടന്നു  , വീട്ടിലെത്തി  വാതിലിൽ മുട്ടി  ഷെഫിയാണ് തുറന്നത് , പ്രഭാതത്തിലെ സൂര്യന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ തീ കനൽ പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു , ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് എന്റെ ഉള്ളിൽ പഴയകാല ഓർമ്മകൾ ഇടിമിന്നൽ പോലെ വന്നു പോയി .,  ഞാൻ ചോദിച്ചു എങ്ങനെ ഉണ്ട് ഇവിടെ , അവൾ ചിരിച്ചു . അപ്പോഴേക്കും മോള് ഓടിവന്നു അവൾ ഷെഫിയെക്കുറിച്ച്  വാ തോരാതെ പറയാൻ തുടങ്ങി ... ഞാൻ ഒന്ന് ഫ്രഷ്‌ ആയിട്ട് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് മോളെ താഴെ വെച്ചു , പ്രതിക്ഷ എഴുന്നേറ്റില്ലേ ? ഇല്ല എന്ന് മോള് പറഞ്ഞു .  ഷെഫി ചോദിച്ചു രാവിലെ എന്താ കഴിക്കാൻ ? ,  ഉള്ളതുമതി ഞാൻ പറഞ്ഞു . ഫ്രഷ്‌ആയി വന്നപ്പോഴെക്കും  പ്രതിക്ഷ എഴുന്നേറ്റു അവൾ മോളുടെ കൂടെ കളിതുടങ്ങിയിരുന്നു ,

ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു അവൾ ചോദിച്ചു അഞ്ജലിക്ക് എന്തായിരുന്നു ? ഞാൻ ചോദിച്ചു താൻ എങ്ങനെ ഇത് .. !  ..?   ഞാൻ ഫോട്ടോ കണ്ടു ...അവൾ പറഞ്ഞു   ക്യാൻസർ ആയിരുന്നു....  മോൾക്ക് 9 മാസം ആയപ്പോൾആണ്  അവൾ .......  ഞാൻ മോളോടും ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല അവൾക്ക് വിഷമം ആയെങ്കിലോ എന്നോർത്ത് ...   മ്മ്മും  ......  ഞാൻ മൂളി .................   നിന്റെ ഫാമിലി ഒക്കെ ?   നാട്ടിൽഎല്ലാരും ഉണ്ട്  . പിന്നെ അഞ്ജലിയുടെ വീട് ഇവിടെ അടുത്താണ് ഇതും അവളുടെ വീട് ആണ് . ...
പിന്നെ എന്തിനാ ഇവിടെ താമസിക്കുന്നെ അവിടെ ആണേൽ മോളെ നോക്കാൻ ഒക്കെ ആളില്ലേ ?
അഞ്ജലിയുടെ കുട്ടിക്കാലം ഈ വീട്ടിലായിരുന്നു അതുകൊണ്ട് തന്നെ മോളുടെയും ഇവിടെയയിരിക്കണം എന്ന് അവൾക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു , പിന്നെ അവളുടെ അമ്മയും അച്ഛനും കുറച്ച് നാൾ ഇവിടെ വന്ന് നിന്നു പിന്നെ ഞാൻ  പറഞ്ഞുവിട്ടു അച്ഛന്റെ ബിസ്സിനസ്സും കാര്യങ്ങൾക്കും ഇവിടെ നില്ക്കുന്നത്  ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു  ...  പിന്നെ ആഴ്ചയിൽ അവിടെ പോകാറുണ്ട് ... പ്രതീക്ഷയുടെ അച്ഛൻ ?         അവൾ ഒരു നിമിഷം ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിശ്ചലയായി നിന്നുപോയ്‌   ................


  ***അരുണ്‍ ***                                                                                                                          തുടരും ...  

Saturday, 28 November 2015

...ആദ്യകുമ്പസാരം ...



( ആദ്യം തന്നെ കുമ്പസാരം എന്താണെന്ന് പരിചയപ്പെടുത്താം ... ക്രിസ്തവമതവിശ്വാസ പ്രകാരം വൈദികനോട്‌ താൻ ചെയ്തു പോയ
പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം നല്കുന്ന പ്രായിശ്ചിത്ത്വം നിറവേറി പാപമോചനം നേടുക എന്നതാണ് കുമ്പസാരം കുമ്പസാരക്കുട്ടിൽ  ഇരിക്കുന്ന വൈദികൻ മിശിഹായാണ് എന്നാണ് ക്രിസ്തവ സങ്കല്പം  )

ഇനി എന്റെ ആദ്യ കുമ്പസാരത്തിലേക്ക് വരാം എന്റെ കുട്ടികാലത്ത് മുന്നാം ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും 4 ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറുന്ന കുട്ടികൾ മുതലായിരുന്നു ആദ്യകുർബാന സ്വികരിച്ചിരുന്നത് എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അത് 4 -ൽ നിന്നും 5 ലേക്ക് കയറുന്നവർക്കാക്കി ...  ആദ്യ കുർബാന സ്വികരിക്കേണ്ട കുട്ടികൾക്കായി പ്രത്യേക ക്ലാസ്സുകൾ ഉണ്ട് അതിൽ പ്രധാനമായും വി .കുർബാനയെ കുട്ടികൾ അടുത്തറിഞ്ഞ്‌ അതിന്റെ വിശുദ്ധിയും പവിത്രതയും മനസിലാക്കുക എന്നതാണ് ഉദ്ദേശ്യം ഒപ്പം കുട്ടികളെ എല്ലാ നമസ്കരങ്ങളും പഠിപ്പിച്ച്  ആദ്യ കുർബനാക്കായി ഒരുക്കുകയും ചെയ്യുക  .  

വി  . കുർബാന സ്വികരിക്കുന്നവർ കുമ്പസരിച്ചുപാപ മുക്തി നേടിയിരിക്കണം അങ്ങനെ വരുമ്പോൾ ആദ്യ കുർബാന സ്വീകരിക്കുന്ന കുട്ടികൾ ആദ്യ കുമ്പസാരവും  നടത്തിയിരിക്കണം , അങ്ങനെ  ഞാനും ആദ്യ കുമ്പസാരത്തിനു ഒരുങ്ങുകയാണ് , കുഞ്ഞുമനസ്സിൽ പൊതുവേ പേടിയാണ് ആദ്യ കുമ്പസാരം ,  ... എന്നാൽ ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സ്‌ ടീച്ചർ ഇത് മനസ്സിലാക്കി ആയിരിക്കണം എല്ലാ ദിവസവും നല്ലകുമ്പസാരം ട്രെയിനിംഗ് തരാൻ തീരുമാനിച്ചു വൈദികൻ ഇല്ലാത്താ കുമ്പസാര കൂടിനുമുമ്പിൽ പോയി വൈദികനെ സങ്കൽപ്പിച്ച് കുമ്പസാരത്തിൽ ഞങ്ങൾ മിടുക്കൻമാരായി പക്ഷെ കുമ്പസാരത്തിന്റെ സ്റ്റൈൽ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചത് ഞങ്ങൾക്ക്  വളരെ വിചിത്രമായി തോന്നി കാരണം ഓരോ പാപങ്ങളും  പേപ്പറിൽ എഴുതി  അതിന്റെ എണ്ണം കൂടെ എഴുതുക എന്നത് വലിയ പാടായിരുന്നു എങ്കിലും ചെറുപ്പം തൊട്ടുള്ള പാവങ്ങൾ        
(അന്ന് പട്ടി , പൂച്ച , താറാവ് ഒക്കെ ചീത്തവാക്കുകൾ ആയി അറിയത്തോള്ളൂ ഇന്നത്തെ പിള്ളേരെപോലെ പേരുകൾ കുട്ടികെട്ടിയുള്ളതൊന്നും കേട്ടുകേൾവിയിൽ പോലും ഇല്ല ....)     ഓരോന്നായി  പേപ്പറിലേക്ക് പകർത്തി  ഒപ്പം ഒരു മാനം കാണി സംഖ്യയും    അതിൽ    പട്ടി - 46    , എന്ന് ഇപ്പോഴും ഓർമയിൽ ഉണ്ട് .   പിന്നിട്  ഈ  പാവങ്ങളും സംഖ്യയും ടീച്ചറെ കാണിച്ചു ,    ഒരാളുടെ പാപങ്ങളും  പ്രായിശ്ചിത്ത്വവും  കേൾക്കുന്നതും പാപമാണ് എന്ന് മുമ്പ് പഠിപ്പിച്ചതനുസരിച്ച്  എന്റെ പാപം വായിക്കുന്നതും പാപമല്ലേ ടീച്ചറെ എന്ന് ചോദിച്ച എന്റെ ചെവി ടീച്ചർ പൊന്നാക്കി  അത് എന്തിനായിരുന്നു എന്ന് ഇപ്പോഴും എനിക്കറിയില്ല ... ടീച്ചറെ ഉത്തരം മുട്ടിക്കുന്ന സംശയങ്ങൾക്ക് ഞുള്ളിയായിരുന്നു മറുപടികൾ ...

ഒരിക്കൽ ടീച്ചർ പഠിപ്പിച്ചു ഈശോയുടെ മാംസവും രക്തവും ആണ് നമ്മൾ അപ്പത്തിന്റെം വീഞ്ഞിന്റെയും രൂപത്തിൽ ഭക്ഷിക്കുകയും പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നത് എന്ന് ., ഞാൻ അപ്പോൾ വെറുതെ ഒന്ന് ചോദിച്ചു മാംസവും രക്തവും ഭക്ഷിക്കുന്നത് നരഭോജികൾ അല്ലെ ? എന്ന് അന്നും ചെവി തന്നെ ഉത്തരം അറിഞ്ഞു ...
പിന്നിട് എന്റെ  സംശയങ്ങൾ ചോദിയ്ക്കാൻ ഒരു സുഹൃത്തിനോട് പറയും അങ്ങനെ ഈ സ്റ്റൈൽ കുമ്പസാരം വീട്ടിലറിഞ്ഞപ്പോൾ അവർക്കും സംശയമായി ഒരേ സ്വഭാവമുള്ള പാപങ്ങളെ പൊതുവായി പറഞ്ഞാൽ പോരെ എന്നാ എന്റെ സുഹൃത്ത് വഴി ടീച്ചറിനെ ധരിപ്പിച്ചപ്പോൾ ടീച്ചർ അവനെട്ടും കൊടുത്തു അതിന്റെ കലിപ്പിൽ അവൻ എന്നെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തു ആ സംശയത്തിനു കർത്താവായ എനിക്കെട്ടും കിട്ടി ,..
തുടർച്ചയായ ഈ സംഭവങ്ങൾ പിന്നിട് എന്നെ സംശയങ്ങൾ ചോദിപ്പിക്കാൻ പേടിപ്പിച്ചു പിന്നിട് ഇന്ന് വരെ പഠിപ്പിക്കുന്നതിൽ സംശയങ്ങൾ ഞാൻ ടീച്ചർമാരോട് ചോദിച്ചിട്ടില്ല ... കൊച്ചു  കുട്ടികളുടെ  വ്യക്തി വികാസത്തെ തടയുകയാണ് ആ ടീച്ചർ അന്ന് ചെയ്യ്തത് എന്ന് ഇപ്പോഴും ഞാൻ ഓർക്കുന്നു മനസിലാക്കുന്നു ...

അങ്ങനെ ആദ്യ കുമ്പസാര ദിവസം എത്തി എല്ലാ കുട്ടികളും ടീച്ചർ പറഞ്ഞ രിതിയിൽ കൈയ്യിൽ പാപങ്ങളും അതിന്റെ എണ്ണവും  ആയി നിൽക്കുമ്പോൾ ഞാൻ 2 പേപ്പറുമായി ആണ് നില്ക്കുന്നത് ഒന്ന് ടീച്ചർ പറഞ്ഞ രിതിയിൽ ഉള്ളതും ഒന്ന് എന്റെ മമ്മി പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് പാപങ്ങളെ ക്രോഡികരിച്ചുള്ളതും ഒന്ന് കൈയ്യിൽ ഒന്ന് പോക്കെറ്റിൽ പെട്ടെന്ന് എടുക്കാവുന്ന വിധത്തിൽ, ആദ്യ കുട്ടി കുമ്പസാരം കഴിഞ്ഞു വിജയകരമായി , 2മത്തെ കുട്ടി കുമ്പസരിച്ചതും  വൈദികൻ  ചാടി എഴുന്നേറ്റു ചെവിയോന്നുകുടഞ്ഞു എന്നിട്ട് അവനോടു ചോദിച്ചു നീ എന്നാ എന്നെ തെറി പടിപ്പിക്കുവാണോ ? എന്ന്   തുടർന്ന് ഇങ്ങനെയാണോ കുട്ടികളെ കുമ്പസാരിപ്പിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ച് അദ്ദേഹം  ടീച്ചറുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു ടീച്ചർ മൗനം ... ഞാൻ അടക്കം എല്ലാവരും വൈദികന്റെ ദേഷ്യം കണ്ടു പേടിച്ച് നില്ക്കുകയാണ് അപ്പോഴെ ഞാൻ  കൈയ്യിൽ ഇരുന്നകടലാസുചുരുട്ടി പോക്കെറ്റിൽ കയറ്റി . തുടർന്ന് വൈദികൻ ഒരു ചെറിയ ക്ലാസ്സ്‌ എടുത്തു തുടർന്ന് ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും എല്ലാവരും ഒരുങ്ങി ആദ്യ കുമ്പസാരം നടത്തി ...




   

Tuesday, 24 November 2015

... തെരുവിൽ അലയുന്ന ദൈവം ...

https://www.facebook.com/ActorVarun/videos/930503637029853/


 “അടുത്തുനില്‍പ്പോരനുജനെ കാണാനക്ഷികളില്ലാത്തോർ -
 ക്കരൂപനീശ്വരനദൃശ്യനായാലതിലെന്താശ്ചര്യം..."


എന്ന കവി വചനങ്ങൾ ആണ് ഈ വിഡിയോ കണ്ട എന്നിലേക്ക് ആദ്യമേ  ഓടിയെത്തിയ ചിന്ത ... ഒപ്പം കുറച്ച്  ചോദ്യങ്ങളും

* എന്തിനാണ് നാം ദൈവങ്ങൾക്ക് കാണിക്കാ സമർപ്പിക്കുന്നത് ?

* ആരാണ് യഥാർത്ഥ ദൈവം ?

* നിനക്കുള്ളതിന്റെ പകുതി ഇല്ലാത്തവന് കൊടുക്കുക എന്ന് ദൈവം തന്നെയല്ലേ പറഞ്ഞിരുന്നെ ?

ഇതിന്റെ ഉത്തരങ്ങൾ എനിക്കും കൃത്യമായി ലഭിച്ചിട്ടില്ല , എങ്കിലും എന്നിലേക്ക്‌ എത്തിചേർന്ന ഉത്തരങ്ങൾ ഇതായിരുന്നു . മനുഷ്യൻ തന്റെ കാര്യസാധ്യത്തിനു വേണ്ടി അത് പെട്ടെന്ന് നടക്കാൻ ദൈവത്തിന് നല്കുന്ന കൈക്കുലിയാണ് കാണിക്കാ ... ചിലർ ഇതിനോട് തർക്കിക്കുമായിരിക്കും അവരുടെ പ്രാർത്ഥനയുടെ ഫലം ലഭിച്ചതിന് നല്കുന്ന ഒരു വിഹിതം അല്ലെങ്കിൽ  പാരിധോഷികം എന്ന് വേണേൽ പറയാം അതും കൈക്കുലിയും  തമ്മിൽ എന്താണ് വ്യത്യാസം ?

ആരാണ് യഥാർത്ഥ ദൈവം ? ഞാൻ ഒരു പാതിരാത്രിയിൽ ഒരു അപകടം സംഭവിച്ച് റോഡിൽ മരണത്തോട് മല്ലിട്ട്കിടക്കുമ്പോൾ എവിടുനിന്നോ ഒരു മനുഷ്യൻ രക്ഷകനായി വന്നു എങ്കിൽ ആ സമയത്ത് അദ്ദേഹം ആണ് എന്റെ ദൈവം , ആശുപത്രിയിൽ എത്തിയാൽ ഡോക്ടർ ആണ് എന്റെ ദൈവം, വീട്ടിൽ മാതാപിതാക്കൾ ,  അങ്ങനെ ഓരോ വ്യക്തിക്കും ഓരോ സാഹചര്യത്തിലും പലവ്യക്തികൾ ദൈവമായി കടന്നു വരുന്നു അങ്ങനെ വരുമ്പോൾ നമ്മൾ എല്ലാവരും ഒരു ദൈവമാണ് മറ്റൊരു വ്യക്തിക്ക് ദൈവം ആകണം എങ്കിൽ  നമ്മൾ നമ്മുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള നമ്മുടെ സഹജീവികളെ കാണുകയും അടുത്തറിയുകയും വേണം .

ഓരോ വ്യക്തിക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെതായ വ്യക്തിത്ത്വം ഉണ്ട് . അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഓരോരുത്തരുടെയും ചിന്തകളും വികാരങ്ങളും വ്യത്യസ്തമാണ് ,  അതിനാൽ തന്നെയാണ്  ഒരു നേരത്തെ അന്നത്തിനുവേണ്ടി അല്ലെങ്കിൽ മരുന്നിനുവേണ്ടി കൈ നിട്ടുന്നവരെ ചിലർ കണ്ടില്ല എന്ന് നടിക്കുന്നതും , ആ പാവം മനുഷ്യൻ തന്റെ വ്യക്തിത്തത്തെ തച്ചുടച്ചാണ് നമ്മുടെ മുന്നിൽ കൈ നീട്ടുന്നത് ,

എന്റെ ചെറുപ്പകാലങ്ങളിൽ സ്കൂളിൽ നിന്നും വിറ്റുതീർക്കാൻ  സമ്മാനക്കുപ്പണുകൾ തന്നുവിടുമായിരുന്നു അതിൽ മഴുവൻ തീർത്താൽ 20 % കമ്മിഷൻ ഉണ്ട് എങ്കിലും ഓരോ വീടും കയറുന്ന പണി  എനിക്ക് എന്റെ വ്യക്തിത്ത്വത്തിനു ഉൾക്കൊള്ളാൻ ആകുമായിരുന്നില്ല എങ്കിലും തീർക്കാതെ പറ്റില്ലെല്ലോ , !  ചില വീടുകളിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ അവർ സഹകരിക്കില്ല അപ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന മനസ്സിന്റെ ഒരു വേദന ഞാൻ അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ളതുകൊണ്ട് എന്റെ മുൻപിൽ അങ്ങനെ വരുന്ന കുട്ടികളെ ആരെയും ഞാൻ നിരാശപ്പെടുത്താറില്ല ...

അതുപോലെ തന്നെയാണ് ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി കൈ നീട്ടുന്നവരും ... ചിലർ പറയും ഇവരെ മാഫിയകൾ കൊണ്ടുവന്നു വിട്ടിരിക്കുന്നതാണ് എന്ന് ശരിയായിരിക്കാം പക്ഷെ ഓരോരുത്തർക്കും ദിവസം കളക്ഷൻ ടാർഗറ്റ് നിശ്ചയിച്ചിരിക്കാം അത് എത്താത്തവർ ചിലപ്പോൾ പട്ടിണിയും ആകാം അത് എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ പക്ഷെ നമ്മുടെ മുൻപിൽ ദയക്കായി കൈകുപ്പി നില്ക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ മാനസികഅവസ്ഥ മാത്രം പരിഗണിച്ചാൽ മതി , അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് നമ്മെ ഒന്ന് ചിന്തിച്ചാൽ മതി ,  പാശ്ചാത്യനാടുകളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇന്ത്യയിലാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങൾ ഉള്ളത് , ഓരോരുത്തരുടെയും ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ ആണ് അതെല്ലാം , ഈ വിഡിയോയിൽ കണ്ടപോലെ  ഇത്തരക്കാരെ കണ്ടില്ലാന്നു  നടിച്ച്ദൈവത്തിന് കാണിക്കയിട്ടാൽ എന്ത് പ്രയോജനം ? നാം അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരാൾ കാണിക്കയിട്ടെക്കാം ആരാധനലയങ്ങൾക്ക് അതിന്റെ സുഗമമായ നടത്തിപ്പിനുള്ള തുകമതിയാകും എന്നാൽ പാവങ്ങൾക്ക് ഒരു നേരത്തെ വയറിനുള്ളതുക വേണം ദിവസവും
 ആളുകൾ ശരാശരി 5 രൂപയാണ് ഭിക്ഷനല്കുക ഒരാൾക്ക് ജീവിക്കാൻ ദിവസചിലവ് നമ്മുക്കറിയാം അതിനാൽ തെരുവിലും അലയുന്നത് ദൈവങ്ങളാണ് അവർക്കും നല്ല മനസുണ്ട് അത് ആരും കാണുന്നില്ല എന്ന് മാത്രം .,

പണ്ട് ഒരിക്കൽ കോട്ടയം നഗരത്തിലുടെ ഞാൻ നടന്നു പോകവേ ഫുട്പാത്തിൽ തടസമായി പൊരിവെയിലത്ത് ദേഹം മുഴുവൻ കരിയും ചെളിയുമായി കിടന്നുറങ്ങിയ ഒരു മാനസിക രോഗിയെ ഒരാൾ പട്ടിയെ തൊഴിക്കുന്ന പോലെ തൊഴിച്ചു മാറ്റുന്നത് കാണാൻ ഇടയായി എന്നെ പോലെ തന്നെ മനസ്സിന് ആ കാഴ്ച കാണാൻ കഴിയാതെ പോയ മറ്റുയാത്രികർ അദ്ദേഹത്തെ ചോദ്യം ചെയ്തു വാക്കേറ്റം വരെ ഉണ്ടായി , അതുപോലെ കഠിനഹൃദയമുള്ളവർ താങ്കൾക്കും ഇത്തരം ഒരു അവസ്ഥ വരാം എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ് ... കാരണം കൈകുപ്പി തന്നെ ഉപദ്രവിച്ച മനുഷ്യനോട്‌  കരഞ്ഞു കേഴുന്ന ആ മാനസികരോഗി എല്ലാവരുടെയും കരളലിയിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു ..

നാം എന്ന വ്യക്തിയെ ഒരു പക്ഷെ ആരും ഓർക്കില്ല എന്നാൽ നമ്മളിലെ വ്യക്തിത്ത്വം എല്ലാവരും ഓർക്കുന്നു അതും അത് എല്ലാവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടതാണ് എങ്കിൽ മാത്രം .......



Saturday, 21 November 2015

ഷെഫി പറഞ്ഞ കഥകൾ... ... ഭാഗം 3....

മുമ്പുള്ളഭാഗം വായിക്കാൻ ഈ ലിങ്കിൽ പോകുക ...

***2***

http://minnaminungu1.blogspot.in/2015/07/blog-post_13.html




***3***


റൂം   എടുത്ത്  കുളിച്ചുഫ്രഷ്‌  ആയി  ഞാൻ  നഗരത്തിലേക്ക്  ഇറങ്ങി  നഗരം  ഉണരുന്നതെയുള്ളൂ  . ആദ്യം  കണ്ട ഹോട്ടലിൽ  എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാം എന്നുകരുതി കയറി അതും  കഴിഞ്ഞ് തിരികെ റൂമിലെത്തിയപ്പോൾ  ഒരു ഫോണ്‍ വന്നു അത് വീട്ടില് നിന്നും മോളായിരുന്നു . അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ അവൾ പതിവിലും വളരെയധികം സന്തോഷത്തിൽ ആണെന്ന് മനസ്സിലായി അവൾ എന്റെ കുശലന്യേഷണം അറിയാൻ വിളിച്ചതാണ് .ആരാ മോൾക്ക്‌ ഫോണ്‍ കുത്തി തന്നെ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഷെഫിയാന്റി  എന്നവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു . ആന്റി എവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു . അപ്പോൾ തന്നെ എന്തോ ഒന്ന് വന്ന് ഒരു ധൈര്യം തന്നപോലെ തോന്നി ഞാൻ മോളോട് പറഞ്ഞു ചേച്ചിയുമായി  വഴക്കൊന്നും ഉണ്ടാക്കെല്ലുട്ടോ ...  ഇല്ല  പപ്പാ  അവൾ പറഞ്ഞു എന്നാ മോള് ഫോണ്‍ വെച്ചോ .. പപ്പാ പിന്നെ വിളിക്കാം ചിലപ്പോൾ ചില  അവസരങ്ങളിൽ  ഒരു ഫോണ്‍ കോൾ പോലും മനുഷ്യമനസിന് അമൃതായി മാറും എന്ന് എനിക്ക് അപ്പോൾ   തോന്നി .

റൂം വേക്കെറ്റ് ചെയ്ത് അവിടെ ഇന്നും ഇറങ്ങി നേരെ ബസ്സ്‌ സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടന്നു , അങ്ങനെ  ബസ്സ്‌ കാത്തുനില്ക്കുന്ന  സമയത്താണ്  ഒരു  കാർ  മുമ്പിൽ  വന്നു നിന്നത്  ഉള്ളിൽ  പുഞ്ചിരിയോടെ  ഒരു മുഖവും  ഒപ്പം  ഒരു ചോദ്യവും " അറിയുവോ ആശാനെ  ... ?"  ആകാശ്  എന്റെ  കോളേജ് ജീവിതകാലത്തെ  എന്റെ  ഏറ്റവും ഉറ്റ ചങ്ങാതി  ഞാൻ  അവനോടൊപ്പം  കാറിൽ കേറി  അവൻ  ചോദിച്ചു , എന്നാ ഉണ്ട് വിശേഷം   നീ വല്ല  കേസിന്റെയും കാര്യത്തിനായി  വന്നതാണോ ?   അവൻ  ഇപ്പോൾ അവിടെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു  വലിയ വക്കീലാണ്  ഞാൻ  എന്റെ  വരവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം അവനെ  അറിയിച്ചു  അവൻ  ആരെയൊക്കെയോ  വിളിച്ചു  എന്റെ കൂടെ എല്ലാത്തിനും ഒപ്പം നിന്നു അങ്ങനെ  അവന്റെ സഹായം കൊണ്ട് വന്ന കാര്യങ്ങൾ മംഗളപൂർവ്വം നടന്നു ., നീ ഇപ്പോൾ എവിടെയേലും നല്ല ഒരു ക്രിമിനൽ ലോയർ ആയിക്കാണും  എന്നായിരുന്നു ഞാൻ വിചാരിച്ചത്  നീ എന്താ ആ പണി വിട്ടേ ? ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു ചുമ്മാ  ... നീ ആകെ മാറിയിരിക്കുന്നു പഴയ ആ സംസാരവും ഒന്നും ഇപ്പോൾ ഇല്ല  അവൻ പറഞ്ഞു ,.  ഞാൻ വീണ്ടും ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു നിന്റെ ഫാമിലി ഒക്കെ ഭാര്യാ  ഒരു മോനും ഒരു മോളും അവൻ പറഞ്ഞു നിന്റെ കാര്യം ഞാൻ 2 മാസം കഴിഞ്ഞ അറിഞ്ഞേ  മോള് എന്ത് പറയുന്നു .  അവള് സുഖമായി ഇരിക്കുന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു . ഇനി എന്താ പരിപാടി വീട്ടിൽ കേറിട്ടു പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞ്  നിർബന്ധിച്ച അവനോട് രാത്രിയിൽ ഉറക്കം കെടുത്തിയ സംഭവങ്ങളും പറഞ്ഞ് റെയിൽവേ  സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങി .

പോകാൻ നേരത്ത് അവൻ പറഞ്ഞു അടുത്തദിവസം ഞാൻ  വരാം ചെന്നിട്ട് വിളിക്കാനും പറഞ്ഞ്  അവന്റെ നമ്പർ തന്നു . അങ്ങനെ അന്നത്തെ പദ്ധതികൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സഹായിക്കാൻ ദൈവദൂതനെ പോലെ എവിടുന്നോ വന്ന ആകാശ് , അവനില്ലയിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു 3 ദിവസം കൂടെ ഞാൻ സർക്കാർ ഓഫീസ് നിരങ്ങേണ്ടി വന്നേനെ . അവനെ എല്ലാവർക്കും വലിയ ബഹുമാനം ആണ് സർക്കാർ ജോലിക്കാരെ കൈക്കുലി കേസിന് പിടിക്കുമ്പോൾ അവരുടെയെല്ലാം ഏകരക്ഷാകേന്ദ്രമാണ് അവൻ . അങ്ങനെ ഒരു അല്പം ആശ്വാസത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് ...  

                                                                                                                   

                                                                                                                                    തുടരും ...


(സമയക്കുറവുമൂലമാണ്  മുന്നാം
ഭാഗം എഴുതാൻ വൈകിയത്  അതിൽ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു...)

***അരുണ്‍ ***

                                                                                                                             

Tuesday, 29 September 2015

... ഇടനാഴിയിൽ ഞാൻ ...

ഈ  ചുമരുകൾക്ക്  ഒരു പാട് കഥകൾ പറയാൻ ഉണ്ടാവും , അതിൽ സന്തോഷത്തിന്റെയും  പ്രതിക്ഷകളുടെയും  ദുഃഖത്തിന്റെയും എല്ലാം കഥകൾ  കാണും കാരണം ഇവർ മാത്രമാണ് ഇവർക്കിടയിൽ സംഭവിക്കുന്ന എല്ലാത്തിനും സാക്ഷികൾ ...

ഒരു മാസത്തെ ആശുപത്രിവാസം ആണ് എന്നെ ഈ ചുമരുകളുടെ ഒരു അവസ്ഥയെ പറ്റി ചിന്തിപ്പിച്ചത് . ആശുപത്രിയിൽ രോഗിക്ക് കൂട്ടിരിക്കുന്ന അത്രയും വിഷമം എനിക്കില്ല , നാല് ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ കൂട്ടിലടക്കപ്പെട്ട കിളിയെ പോലെ കുറച്ചു മാസികകൾ വായിച്ചുതള്ളിയുള്ള ജീവിതം , എനിക്ക് ആ അവസ്ഥയെ പറ്റി ചിന്തിക്കാൻ ആകുമായിരുന്നില്ല . മുറിക്കുള്ളിൽ ഇരുന്നു വിർപ്പുമുട്ടുമ്പോൾ  ഈ ചുമരുകൾ മാത്രമായിരുന്നു ഒരു ആശ്വാസം , ചുമരിൽ  ചാരി വിദൂരതയിൽ കാണുന്ന വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നോക്കിനില്ക്കുകയായിരുന്നു പ്രധാന വിനോദം . ദൂരെ നിന്നും നടന്നു വരുന്ന നിഴൽ രൂപങ്ങൾ നോക്കി വെറുതെ അങ്ങനെ നില്ക്കും , ചിലപ്പോൾ  ഫോണിൽ കുത്തിക്കൊണ്ടു നില്ക്കും .

ഈ ഇടനാഴിയിൽ സന്തോഷത്തോടെ വരുന്നവരെ ഞാൻ കണ്ടു . ഭയത്തോടെ വരുന്നവരെ ഞാൻ കണ്ടു , ഉറ്റവർ നഷ്ടപ്പെട്ട വേദനയിൽ അലറി കരഞ്ഞുവരുന്നവരെയും ഞാൻ കണ്ടു .  ഓരോ നിമിഷത്തിലും വ്യത്യസ്തമായി മാറുന്ന അന്തരിക്ഷം , ചുമരുകളുടെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് ചിന്തിച്ചാൽ ഒരു വികാരവും പ്രകടിപ്പിക്കാൻ പറ്റാത്തഒരവസ്ഥ  ,ഒരു  മണ്ണുകൊണ്ടോ ? കല്ലുകൊണ്ടോ നിർമ്മിച്ച ശിലപോലെ   ഞാൻ    മിക്കപ്പോഴും അവിടെ  തന്നെ  ,  കുടുംബത്തിൽ  പുതിയ  അംഗം വന്ന സന്തോഷം പങ്കിടുന്നവർ  ഒരു  ഭാഗത്ത് , മറുഭാഗത്ത്  മരണം  കാത്തുകിടക്കുന്നവർ  ,  അങ്ങനെ  പലതരം വികാരങ്ങൾ  ഒന്നുചേർന്ന് ഈ  ഇടനാഴിയിലൂടെ  കടന്നു  പോകുന്നത്  ഞാൻ  കണ്ടിട്ടുണ്ട്  , ആദ്യമെല്ലാം  മനസ്സിന്  വേദനയായിരുന്നു  തുടരെ തുടരെ  കണ്ട്  അതൊരു ശിലമായി  മനസ് ഒരു ശിലയായി .  ഈ  ഇടനാഴിയിലുടെ  കുറച്ചങ്ങു നടന്നാൽ  തന്റെ  അച്ഛന്റെ  അവസ്ഥകണ്ട്  നെടുവീർപ്പെടുന്ന മക്കളെ  ഞാൻ  കണ്ടു ,  തന്റെ  കുഞ്ഞിനെ  കൊഞ്ചിക്കുന്ന അച്ഛനെ ഞാൻ കണ്ടു  , മയങ്ങി കിടക്കുന്ന മകളുടെ  മുഖത്തുനോക്കി  വിതുമ്പുന്ന അമ്മയെയും ഞാൻ കണ്ടു . കുറച്ചു കൂടി  നടന്നപ്പോൾ  ഉറ്റവന്റെ  ശരീരം കത്ത്  മോർച്ചറിക്കു മുമ്പിൽ നില്ക്കുന്ന ബന്ധുക്കൾ ...  അങ്ങനെ  ഒരു  വ്യക്തിയുടെ  ജനനം മുതൽ  മരണംവരെയുള്ള  കഥകൾ  ഈ ഇടനാഴിക്കും  ചുമരുകൾക്കും പറയാനാകും .

                             ആരോരുമാല്ലത്തവരെ  സ്വന്തമായി കണ്ടു  രാവും പകലും സ്നേഹത്തോടെ  ഓടിനടന്നു പരിപാലിക്കുന്ന  മാലാഖമാർ   ,  ക്ഷേമം അനേക്ഷിക്കാൻ എത്തുന്ന ബന്ധുമിത്രങ്ങൾ  , ഡോക്ടർമാർ  അങ്ങനെ  അങ്ങനെ  ദിവസേന  കാണുന്ന ചില  മുഖങ്ങളും  ഒപ്പം കുറച്ചു  പുതിയ  മുഖങ്ങളും , ചിലർ    ഇടനാഴികൾ തെറ്റിയെത്തും  ,  എങ്കിലും പൊതുവെ ആരും  വഴിതെറ്റി  ഇവിടേക്ക് എത്താറില്ല  . അങ്ങനെ ഒത്തിരി  ഒത്തിരി  വ്യക്തിത്ത്വങ്ങളെ ഈ  ഇടനാഴിയിൽ  കാണാം , വേദനയുടെ  പ്രായപരുതിയില്ലാത്ത നിലവിളികൾ  കാതുകൾക്ക്  ഇവിടെ കേൾക്കാം  , ഒപ്പം  നേരംപോക്കിന്  സൊറപറയാൻ  കുറച്ചു  പുതിയ  സുഹൃത്തുകളും അവരുടെ  സംഭാക്ഷണവും  , യന്ത്രങ്ങളുടെ  കലിപിടിപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദവും ,  ലോഹം ഉരഞ്ഞ്  ശബ്ദമുണ്ടാക്കി രോഗിയുമായി  പായുന്ന  ഉന്തുവണ്ടികളും    അങ്ങനെ എല്ലാം തന്നെ  ഈ  ഇടനാഴിക്കും ചുവരുകൾക്കും സുപരിചിതം .

ഇനിയും  കാണാനും കേൾക്കാനും   കിടക്കുന്നു കാലങ്ങളോളം  സന്തോഷവും ദുഃഖങ്ങളും ഇടതുർന്ന കാഴ്ചകളും  ശബ്ദങ്ങളും  . വെറും  മുപ്പതുദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട്  എന്നെ അവ   ഒരു ശിലയാകിയെങ്കിൽ  ഈ  ഇടനാഴികൾക്ക്  എത്രത്തോളം  കഥകൾ പറയാൻ  ഉണ്ടാകും ?
കേവലമൊരു ശപിക്കപ്പെട്ട ജന്മംപോലെ എല്ലാം കണ്ടും സഹിച്ചും  ഒന്നും മിണ്ടാതെ
നിൽക്കുന്നവർ ...


                            *** അരുണ്‍ ***

Thursday, 10 September 2015

എന്റെ മിന്നാമിനുങ്ങിന് ...

എന്നിൽ നിന്നും എന്റെ  മിന്നാമിനുങ്ങിന്റെ  വെട്ടം  കെട്ടുപോയിട്ടു  ഇന്ന് 1460 ദിനരാത്രികൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു .
ഇനിയും ഞാൻ നിന്നെ കാക്കും ,ഇനിയും  ഞാൻ  നിന്നെ  ഓർക്കും   ഇത്  നിന്റെ  സ്മാരകം  ആണ്  ,  ഇവിടെ  ചിലവഴിക്കുന്ന  ഓരോ  നിമിഷങ്ങളും   ഞാൻ നിന്നോടോത്താണ്  , നിന്റെ വാക്കുകളും  ശൈലിയുമാണ്  എന്നെ  ഇപ്പോഴും  ജീവിപ്പിക്കുന്നതും  പ്രേചോദനവും  . നീ  നനയാൻ ആഗ്രഹിച്ച മഴകളും,  കൊള്ളാൻ  ആഗ്രഹിച്ച  തണുപ്പും , താണ്ടാൻ  ആഗ്രഹിച്ച  വഴികളും  നിന്റെ  ആഗ്രഹങ്ങൾ  പോലെ  ഞാൻ നിറവേറ്റി  കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു...  ഇനിയും  ആഗ്രഹങ്ങൾ  ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ  എന്ന്  ഞാൻ ആശിക്കുന്നു  , നിന്റെ  അവസാന വാക്കുകൾ  ഇപ്പോഴും ഞാൻ ഹൃദയത്തിൽ  സൂക്ഷിക്കുന്നു  അവ  ഇപ്പോഴും  എന്റെ  കാതുകളിൽ  മുഴങ്ങുന്നു  " ഞാൻ ഓടി  എന്റെ  ഓട്ടം  പൂർത്തിയാക്കി  നമ്മൾ  തമ്മിലുള്ള  വിശ്വാസം  ഞാൻ  സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു  "  ഞാനും  ഇപ്പോഴും  ആ  വിശ്വാസങ്ങളെ  മുറുകെ  പിടിച്ചിരിക്കുന്നു    അവയെ  ഒരിക്കലും  ഞാൻ   ഉപേക്ഷിക്കുകയില്ല  . എന്നും  ഒരു  ഓട്ടുപാത്രം  പോലെ  ഞാൻ  മിനുക്കികൊണ്ടിരിക്കും  അതിന്റെ  ശോഭകൾ  നിന്നെ  തഴുകിയുണർത്താൻ  ഞാൻ  പ്രാർത്ഥിക്കും  ...  അങ്ങനെ  വീണ്ടും  എന്റെ  ജീവിതത്തിൽ  മിന്നി മിന്നി വീണ്ടും ഒരു  വെളിച്ചമായി  നീ വരുമെന്ന്  ഞാൻ  പ്രതിക്ഷിക്കുന്നു   അങ്ങനെ സംഭവിക്കട്ടെ  എന്ന്  ഞാൻ  ആഗ്രഹിക്കുന്നു   .  നമ്മൾ  തമ്മിൽ  ധാരാളം  അന്തരങ്ങൾ  ഉണ്ടെങ്കിലും  അതിനെ  തരണം  ചെയ്യാൻ  എനിക്ക്  നിമിഷങ്ങൾ  മാത്രം  നിണ്ട   പരിശ്രമം മാത്രം മതി  എന്ന്  ഞാൻ എപ്പോഴും ചിന്തിക്കാറുണ്ട് . അത്തരം  ചിന്തകളെ  ഞാൻ  ഒരു  സ്വർണനൂലിൽ  ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു  ഇപ്പോഴും ആ  നൂലിന്  കരുത്ത്  നിന്റെ  നിഷ്കളങ്കമായ  വാക്കുകൾ  മാത്രം ആണ്...  നിന്റെ  മായാവലയത്തിൽ  ഇപ്പോഴും  ഞാൻ  ബന്ധിതൻ ആണ്.......



Wednesday, 9 September 2015

നേപ്പാളിൽ നിന്നൊരു സുഹൃത്ത് ...

2 മാസം മുമ്പ് അയല്പ്പക്കത്തെ വീടുപണിക്കെത്തുംമ്പോഴാണ്‌ അബീർ എന്ന 18 കാരനായ നേപ്പാളി പൈയ്യനെ പരിചയപ്പെടുന്നത് . അവന്റെ ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ ധരിക്കുന്ന ഷർട്ട് കീറിപോയി ഉപയോഗശൂന്യമായ ഒരു ഷർട്ട് നല്കുമോ എന്ന അപേക്ഷയുമായാണ്  അവൻ എത്തിയത് . അവന്റെ ആവശ്യം ഞാൻ നല്കി , പിന്നിട് എന്നും  ചങ്ങാത്തം  കൂടാൻ  വരുമായിരുന്നു  , അങ്ങനെ  കുറച്ചു കാലത്തേക്ക്  മിണ്ടാനും പറയാനും  ഒരാൾ ആയെല്ലോ  എന്ന  സന്തോഷത്തിലായി  ഞാനും  ( ബിരുദം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാൽ വേറെ കുട്ടുകാർ ആരും നാട്ടിൽ ഇല്ല ഉള്ളവർക്ക് ക്ലാസുകൾ ഉണ്ട് )  അവന്റെ  13  വയസ്സിൽ കേരളത്തിലേക്ക് വന്നതാണ്‌  അവൻ  അതുകൊണ്ടുതന്നെ  മലയാളം  ആശാൻ  നന്നേ കൈകാര്യം ചെയ്യും ,  വീട്  നേപാളിൽ കാത്ത്മണ്ടുവിൽ  എവിടെയോ ആണ്  അച്ഛൻ , അമ്മ ,2  അനുജത്തിമാർ  അതായിരുന്നു  അവന്റെ  കുടുംബം.

 കേരളത്തിൽ  വന്നു കഴിഞ്ഞ്  4 തവണ  അവൻ നാട്ടിൽ പോയിട്ടുണ്ട്  ആദ്യമെല്ലാം ഭയങ്കര ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു അവനു  എന്നാൽ നാട്ടിലെ  കുടുംബത്തെ  ഓർക്കുമ്പോൾ   സഹിക്കും അതോർത്തുതന്നെയാണ് അഞ്ചാം ക്ലാസ്സ്‌ മതിയാക്കി കേരളത്തിന്  വണ്ടികേറിയത്  .അവസാനമായി
 പോയത്  ലോകം  ഉറ്റുനോക്കിയാ  നേപ്പാൾ  ദുരന്തം കഴിഞ്ഞാണ് . ആദ്യത്തെ ഒന്ന് രണ്ടു ദിവസങ്ങളിൽ  വീട്ടിൽ നിന്നും  ഫോണ്‍ സന്ദേശങ്ങൾ  വരുമായിരുന്നു എന്ന്  അവൻ പറഞ്ഞു  എന്നാൽ  പിന്നിട്  വിവരം  ഇല്ലാതായി  , അന്ന്  അവൻ  പെരുമ്പാവൂരിന്  അടുത്ത്  എവിടെയോ ആണ് അവർ  നേപാളിൽ  നിന്നുള്ള  മറ്റു  8-10  സുഹൃത്തുകൾ കൂടി  തിരികെ  യാത്രയായി   എങ്കിലും അവരുടെ നാട്ടിൽ  എത്തിപെടാൻ  അവർക്ക്  സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല  എല്ലാം  പഴയ  സ്ഥിതിയിൽ ആകാൻ ദിവസങ്ങളോളം  എടുത്തു  അതുവരെ  ക്യാമ്പുകളിൽ കഴിഞ്ഞു  തന്റെ  കുടുംബം  ഏതെങ്കിലും ക്യാമ്പുകളിൽ  കാണും  എന്ന  വിശ്വാസത്തിൽ  . ഒപ്പം  ക്യാമ്പുകൾ  വഴി  അനേഷ്യണങ്ങൾ നടത്തി  ഒരു  ക്യാമ്പിലും  അവന്റെ  കുടുംബം  ഇല്ല  എന്ന റിപ്പോർട്ടുകൾ  ആണ് ലഭിച്ചത്  . ദിവസങ്ങൾക്ക്   ശേഷം  മരിച്ചു എന്നും  പിന്നിട് അവൻ  അവിടെ നിന്നില്ല തിരിച്ച്  കേരളത്തിലേക്ക്  സുഹൃത്തുകൾ  എന്നാൽ പോരാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല  . ധാരാളം സ്വപ്നങ്ങളും , ആഗ്രഹങ്ങളും  ചീട്ടുകൊട്ടാരം പോലെയാണ് തകർന്നത്  എന്ന് അവൻ പറയുന്നു  ഒപ്പം  അവൻ  കൂട്ടിചേർത്തു  എന്നെ അനാഥമാക്കിയ  ആ നശിച്ച  നാട്ടിലേക്ക്  ഇനി ഇല്ല  . നമ്മൾ  റോഡിലുടെ  ഫോണിൽ  പാട്ടും കേട്ടു പോകുന്ന  അന്യസംസ്ഥാന തൊഴിലാളികളെ  കണ്ടു ചിരിക്കാറുണ്ട്  എന്നാൽ  അതിൽ  നാലിൽ  ഓരാളുടെയെങ്കിലും പുറകിൽ  ഇത്തരം കരളലിയിപ്പിക്കുന്ന  കഥകൾ  ഉണ്ടാകും .
  അറവുമാടുകളെ കൊണ്ടുപോകുന്നപോലെ  ലോറികളിൽ  ജോലി സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നതും  അടിമചന്തകളിൽ  വില്പനചരക്കുപോലെ  ജോലിക്കായി  കവലകളിൽ  നിരന്നു  നില്ക്കുന്നതും  കാണുമ്പോൾ  സങ്കടം തോന്നാറുണ്ട്  ജീവിക്കാൻ എന്തൊക്കെ സഹിച്ചാലാ  എന്നോർത്ത് .

പിന്നിട് ഒരു ദിവസം  അവന്റെ കുടുംബ ഫോട്ടോ എന്നെ കാണിച്ചു എന്നാൽ  അത്  നശിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു ഞാൻ അത്  ശരിയാക്കി  തരാം എന്ന് പറഞ്ഞു  വാങ്ങിച്ചു  സ്കാൻ ചെയ്തു കുറച്ചു  മിനുക്ക്‌ പണികളും നടത്തി  ഒരിക്കലും പോകാൻ സാധ്യതയില്ലാത്ത വിധത്തിൽ ലാമിനേഷൻ ചെയ്തു നല്കി  ഒപ്പം അവന്റെ ഫോണിലേക്കും അതിന്റെ കോപ്പി നല്കി  . അവന്റെ കണ്ണുകൾ  സന്തോഷം കൊണ്ടും കുടുംബത്തിന്റെ വേർപാടിന്റെ   സങ്കടംകൊണ്ടും തിളങ്ങുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു . പിന്നിടോരുടിവസം അവൻ ഒരു പൊതി എന്റെ കൈയ്യിൽ  തന്നു അവന്റെ അധ്വാനത്തിന്റെ വില എല്ലാ ചിലവുകളും കഴിഞ്ഞുള്ള  അവന്റെ സമ്പാദ്യം  ഏകദേശം നാല്പതിനായിരം രൂപ അടുത്തുണ്ട് അവന്  അത്  ബാങ്കിൽ ഇടാൻ സഹായിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു . ഞാൻ പിറ്റേ ദിവസം തന്നെ കുറച്ച് അപ്ലിക്കേഷൻ ഫോമുകലുമായി  പൂരിപ്പിച്ച് അവന്റെ കൈ കൊടുത്തു ബാങ്കിൽ കൊടുത്താൽ  മതിയെന്നും പറഞ്ഞു  അവൻ അങ്ങനെ അക്കൗണ്ട്‌ തുടങ്ങി  തനിക്കു വേണ്ടി മാത്രം അദ്ധ്വാനിക്കുന്നു   അവനിലും ഭാരമുള്ള വസ്തുകൾ ചുമടെടുത്തു കൂൾ ആയി പോകുമ്പോൾ പലപ്പോഴും ഞാൻ നോക്കി നിന്നുപോയിട്ടുണ്ട് . കഴിഞ്ഞയാഴ്ച വീണ്ടും കാണാം എന്ന അഭിവദ്യത്തോടെ അബീർ മറ്റെവിടെക്കോ പോയി ..

  അന്യസംസ്ഥാന തൊഴിലാളികളുടെ  തൊഴിലിലുള്ള ആത്മാർത്ഥതയും  കഠിനാധ്വാനവും  പ്രശംസിക്കാതെ വയ്യ ...  നമ്മെ  പോലെ തന്നെ മന്ജയും മാംസവുമുള്ള  ഇത്തരം പാവങ്ങളോട്  നമ്മുടെ  മുതലാളിമാരുടെ സമീപനം കുറച്ചുകൂടി മാന്യമായി ആയിരുന്നു എങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു . ഭാഷ വേറെ ആണെന്നുകരുതി  അവർക്ക് സഹന ശക്തി കൂടുതൽ ആണെന്ന് ഒരു തെറ്റിധാരണ ഇന്ന് മലയാളികൾക്ക് ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു



 ****



Tuesday, 8 September 2015

ആദരിക്കാൻ മടിക്കുന്ന ലോകം ...

videoലോകപ്രശസ്തഫുട്ബോൾ  ഇതിഹാസം  ക്രിസ്റ്റിയനൊ റൊണാൾഡോ  ഒരിക്കൽ  സപൈയിനിലെ  ഒരു  നല്ല ജനത്തിരക്കുള്ള  ഒരു  തെരുവിൽ  ഒരു  ഭിക്ഷടകന്റെ  വേഷത്തിൽ  ഒരു  നായ്ക്കുട്ടിയെയും  കൊണ്ട്  ഒരു  ഫുട്ബോളുമായി  ഇറങ്ങി  നഗരമധ്യത്തിൽ  തന്റെ  അഭ്യാസ  പ്രകടനങ്ങൾ  നടത്തി  എന്നാൽ  ആരും  അദ്ദേഹത്തെ  ശ്രദ്ധിച്ചില്ല ,  ഏതാനും  മണിക്കുറുകൾക്ക്  ശേഷം  ഒരു  ബാലൻ  അദേഹത്തോടൊപ്പം  കളിയിൽ  ഏർപ്പെട്ടു  കുറച്ചു  സമയങ്ങൾക്കു  ശേഷം  അദ്ദേഹം  തന്റെ  ഓട്ടോഗ്രാഫ്  ആ  ബോളിൽ  ഇട്ടു  ആ  കുട്ടിക്ക് കൊടുത്തു  തുടർന്ന്  അദ്ദേഹം തന്റെ  വേഷഭുഷധികൾ അഴിച്ചപ്പോൾ ആണ് ആളുകൾ അദേഹത്തിന് ചുറ്റും ഓടിക്കുടുന്നത് ,.
 പിന്നിട് അദ്ദേഹം പറയുകയുണ്ടായി , വെറുതെ ഒരാൾ തന്റെ കഴിവ് പ്രകടിപ്പിച്ചപ്പോൾ ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല എന്നാൽ അത് ക്രിസ്റ്റ്യനൊ റൊണാൾഡോ എന്നയാൾ ആണ് എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് അദേഹത്തിന് പ്രശംസകൾ ലഭിക്കുന്നത് എന്ന് , ഒരു പക്ഷെ ലോകത്തിൽ മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ ലക്ഷങ്ങൾ കണ്ടുതള്ളിയ ഒരു  വീഡിയോയും ഇതായിരിക്കാം  ...

 ഇന്നത്തെ ലോകത്തെയും മനുഷ്യനെയും മനസിലാക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യം ആയിരിക്കാം ഒരു പക്ഷെ  അദ്ദേഹത്തെ ഇത്തരം ഒരു ആൾമാറാട്ടത്തിനു പ്രേരിപ്പിച്ചതും , എന്നാൽ ഒരു ഭിക്ഷാടകന്റെ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുകൊണ്ട് നോക്കിയാൽ അദ്ദേഹം പരിക്ഷണത്തിൽ പരാജിതനാണ് കാരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യാസപ്രകടനത്തിന് ഒരു കൊച്ചു ബാലന്റെയല്ലാതെ മറ്റൊരാളുടെയും പ്രശംസലഭിച്ചില്ല , എന്നാൽ   ക്രിസ്റ്റിയനൊ റൊണാൾഡോ അത് ചെയ്തപ്പോൾ മാത്രമാണ് ആശംസകൾ അദ്ദേഹത്തെത്തേടി  എത്തിയത് .
സ്പൈയിനിൽ  മാത്രമല്ല   ലോകത്തിൽ എവിടെയായിരുന്നാലും  ആധുനികതയുടെ  പുറകെ  പായ്യുന്ന  മനുഷ്യന്  മറ്റൊരുവനെ  കാണാനോ  മനസിലാക്കാനോ അവന്റെ കഴിവിനെ അംഗീകരിക്കാനൊ  സമയമില്ല   അല്ലെങ്കിൽ  മനസ്സില്ല  എന്നതു   തന്നെയാണ്  ഇതിനെല്ലാം  കാരണം  എന്ന്  നമ്മുക്കറിയാം   ക്രിസ്റ്റ്യനൊ റൊണാൾഡോ എന്നയാളെക്കാലും കഴിവുള്ളവർ ഒരു പക്ഷെ നമ്മുക്കിടയിൽ  ഉണ്ടായിരിക്കാം  എന്നാൽ  ആരെയും  അംഗീകരിക്കില്ല  എന്നുള്ളത്  മനുഷ്യന്റെ  ഒരു സ്വഭാവമാണ്  നമ്മെക്കാൽ  മുകളിൽ  ഒരുവനെയും പോകാൻ അനുവദിക്കില്ല  എന്ന  സ്വഭാവം . അഥവാ  അങ്ങനെ ഒരു  പ്രതിഭാ  ഉയർന്നു  വന്നു എങ്കിൽ  അത് അവന്റെ  പ്രയത്നംകൊണ്ട്  മാത്രമായിരിക്കും  പിന്നെ  ചില  പ്രത്യേക  വ്യക്തികളുടെ  സഹായങ്ങൾ  കൊണ്ടും .  

നാട്ടിൽ  റാങ്ക് വാങ്ങിയ കുട്ടിക്കൊപ്പം സെൽഫിഎടുക്കാൻ   ആരും കാണില്ല എന്നാൽ  ഒരു സിനിമാതാരത്തിനൊപ്പം ആണെങ്കിൽ  ഒരു പൊടികൈ  നോക്കാം   ഇതാണ്  ഇന്നത്തെ  സംസ്കാരം  ,സായിപ്പിന്റെ  നാട്ടിൽ  പിന്നെയും  വിത്യാസം  ഉണ്ട്  പ്രതിഭാശാലികളെ  ചില നാടുകളിൽ  അവർ അംഗീകരിക്കുകയും  സാധിക്കുമെങ്കിൽ  അത് അഭ്യസിക്കാനും  അവർ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്  പ്രധാനമായും  കായികഭ്യാസങ്ങൾ ആണ് എങ്കിൽ  , നമ്മുടെ  നാട്ടിൽ  എല്ലാം  കണക്കാണ്  വർഷങ്ങളോളം  സിവിൽ സർവീസ് പഠിക്കുന്ന വ്യക്തിയെ  കളിയാക്കുകയും  നീണ്ട പരിശ്രമത്തിനു ശേഷം  അത് ലഭിക്കുമ്പോൾ  ആദരിക്കാനും  വിളിക്കുന്ന  നാട് ആണ് കേരളം  , അവന്റെ  പഠനകാലത്ത്  അവൻ  നേരിട്ടവേദനകൾ ഒരു പക്ഷെ  ഇപ്പോൾ  പഠനം കഴിഞ്ഞു  ജോലിക്ക് തെണ്ടുന്നവർക്ക്  അറിയാവുന്നതാണ് . ചിലരെങ്കിലും പഠനം കഴിഞ്ഞു നാട്ടുകാരെ പേടിച്ചു ഒളിച്ചു നടക്കാത്തവർ  ഇന്ന് ചുരുക്കം മാത്രമാണ്   ഒരു വിധത്തിലും ഒരുത്തനെയും രക്ഷപെടുത്തില്ല എന്ന ചിന്താഗതിയുള്ളവർ  നമ്മുടെ നാടിന്റെ ഒരു  ശാപം ആണ് , . എങ്കിലും ആശ്വാസവാക്കുകളുമായി  സമീപിക്കുന്ന  ചിലരുണ്ടാകും  അവരാണ് എല്ലാ  വിജയങ്ങൾക്കും  ഉത്തേജനം നല്കുന്നതും 

***

Sunday, 16 August 2015

... ഇടമലയാറിൽ അരദിനം..( തുടർച്ച) ...

...കാടിന്റെ മക്കളോടൊപ്പം...
ഇടമലയാരിനു ഒരു കിലോമിറ്റർ മുമ്പ് ഒരു ബൈക്ക് യാത്രികനെ കണ്ടു അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്തി വഴിയെക്കുറിച്ചും ഇടമലയാറിനെ കുറിച്ചും ചോദിച്ചു , രാവിലെ വഴിയിൽ കാട്ടാന ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും ഇപ്പോൾ കുഴപ്പമില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു .രാത്രിയിൽ കാട്ടാന വീട്ടുമുറ്റത്ത്‌ മുത്രം ഒഴിക്കാൻ ഇറങ്ങിയ ഒരാളെ  കുത്തികൊന്നു എന്നും  അയാളെ കാണാൻ പോകുകയാണ് അദ്ദേഹം എന്നും ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ കാട്ടാന ശല്യം കൂടുതൽ ആയിരുന്നു എന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു  ,ഒപ്പം പോരുന്നവഴിക്ക് ആൾകൂട്ടം കണ്ടില്ലേ ? എന്നും ചോദിച്ചു അപ്പോഴാണ് മനസിലാകുന്നത് വടാട്ടുപാറയിലെ ജനത്തിരക്കിന് കാരണം , അയാൾ ഇടമലയാറിലെ 
k .s .e .b  ഉദ്യോഗസ്ഥനാണ് എന്നും അവിടെ പരിചയമുള്ളവർ ഇല്ലാതെ കയറ്റില്ല തിരികെ പോകുന്നതാണ് നല്ലത് എന്നും പറഞ്ഞു അപ്പോഴേക്കും മഴതൂളിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു ഇടമലയാർ ചെക്ക്‌പോസ്റ്റ്‌ ഉണ്ട് മഴ നനയാതെ അവിടെ കേറിനില്ക്കാം തുടർന്ന് മഴക്കൊട്ടും ഇട്ട് അദ്ദേഹം യാത്രയായി , അയാൽ വെറുതെ പേടിപ്പിച്ചതായിരിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞു ആനപിണ്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വഴിയെ ഞങ്ങൾ കുതിച്ചു . ഒരു പക്ഷെ ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിരുന്നില്ല എങ്കിൽ പേടിച്ചു മരിച്ചേനെ കാരണം അത്തരത്തിൽ ഭീകരന്തരിക്ഷമായിരുന്നു അവിടെ കണ്ടത് കൂടാതെ ഞങ്ങൾ 2 പേരും, അതും ബൈക്കിൽ , ഞങ്ങൾ ഒരു കാട്ടാന മുമ്പിൽ വന്നാൽ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് പ്ലാനുകൾ ഇട്ടുകൊണ്ടേയിരുന്നു എന്നാൽ ഇടുങ്ങിയ വഴി ആയതിനാൽ പെട്ടെന്ന് തിരിക്കുക എന്ന പരിപാടി നടക്കില്ല എന്ന് ഉറപ്പാണ്‌ പിന്നെ ഈ സാധനം മുമ്പിൽ വന്നാൽ കൈകാലുകൾ തളരും എന്നതും ഉറപ്പായിരുന്നു മുമ്പ് പല യാത്രകളിലും  ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചതാണ് അന്നൊക്കെ മറ്റു വാഹനങ്ങൾ ഉള്ളതുകൊണ്ട് രക്ഷപെട്ടതാണ് ഒപ്പം ആൾ ബലവും കൂടുതൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ഇവിടെ ഇതെല്ലാം തിരിച്ചയിരുന്നെല്ലോ അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒരാളുടെ  മരണം (കാട്ടാന ഒരാളെ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ മറ്റെയാൾക്കു രക്ഷപെടാം ) അല്ലെങ്കിൽ ബൈക്ക് ഉപേക്ഷിച്ച് കൊടും കാട്ടിലുടെ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു ഒരോട്ടം (വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു ഓടിയാൽ കാട്ടാന പിടിക്കില്ല ഇറക്കം കൂടി ഉണ്ടെങ്കിൽ നല്ലത്)ഞങ്ങൾ ഉറപ്പിച്ചു .
ഇടമലയാർ ചെക്ക്പോസ്റ്റിൽ എത്തി  അടച്ചിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു അവിടുത്തെ സെക്യുരിറ്റി ഓഫീസിൽ ഞങ്ങൾ കയറിനിന്നു നല്ല കനത്ത മഴ , അവിടെ ഡ്യൂട്ടിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന നരേന്ദ്രൻ എന്ന എക്സ് സർവീസ്മാനുമായി ഞങ്ങൾ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചിരുന്നു . ആശാൻ റേഡിയോയും കേട്ട് പത്രം വായന ആയിരുന്നു , ബോർ അടിക്കില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വേറെ എന്നാ ചെയ്യാനാ..? ശിലം ആയിരിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു . ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനും ഇടയിലുള്ള ഒരു സമയമാ ബോർ അടി അപ്പോൾ ഉണ്ടാകുവോ ? എന്ന് ഞങ്ങളോട് ... വന്യമൃഗങ്ങൾ രാത്രിയിൽ വരാറുണ്ടെന്നും പേടിച്ചു മുറിയടച്ചിരിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു രാത്രിയിൽ 2 പേർ ഡ്യൂട്ടിക്ക് കാണും , സ്വയരക്ഷക്ക് തോക്ക് കാണില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ പുള്ളിയുടെ മറുപടി ഉവ്വാ .. എന്നാൽ ഒരു ടി.വി. വാങ്ങി വെച്ചാൽ ബോർ അടിക്കില്ലെല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ , അഹ് ശമ്പളം സമയത്ത് കിട്ടുന്നത് തന്നെ ഭാഗ്യം അപ്പോളാ ടി.വി എന്ന് അദ്ദേഹം,. ഒപ്പം പെട്ടെന്നുള്ള യാത്ര ആയിരുന്നതിനാൽ ക്യാമറയുടെ ബാറ്ററികൾ ചാർജ് ചെയ്യാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല അവിടെ അത് ചാർജ് ചെയ്യാൻ വച്ചു , വാച്ചർ ഉൾവനത്തിൽ ഒറ്റക്കയിരുന്നതിനാൽ ആയിരിക്കാം ആ ക്ഷിണം മുഴുവൻ ഞങ്ങളിൽ തീർത്തു  അദ്ദേഹം ഒത്തിരി സംസാരിച്ചു. സംസാരത്തിൽ നിന്നും അദേഹം ബി .ജെ .പി യിലാണ് എന്ന് തോന്നി കാരണം പാർട്ടിയെ അദ്ദേഹം ഒത്തിരി ബഹുമാനിക്കുന്നു എന്ന് തോന്നി , ഒപ്പം കുറെ പട്ടാളകഥകളും , കാട്ടിലെ കഥകളും , മലയാളികളെ അദേഹത്തിന് പുച്ഛമാണ് കള്ളന്മാർ എന്നാണ് അദ്ദേഹം മലയാളിയെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്‌ , പഞ്ചാബ് ആണ് തനിക്കിഷ്ടം എന്നും അവിടെ താൻ 20 കൊല്ലം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും പറഞ്ഞു , കുടാതെ ജമ്മുവിലെ കഥകളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹസികതകളും പറഞ്ഞു , സിനിമയിൽ കളിയാക്കുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ്  ഒരു വിമുതഭടനോടു സംസാരിച്ചാൽ എന്ന് തോന്നി പോയി എങ്കിലും രസകരമായിരുന്നു , ഒപ്പം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു സന്ദർശനം അനുവദിക്കില്ല . ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ കോട്ടയത്തു ഒരു കോളേജിൽ ജേർണലിസം പഠിക്കുന്നവരാന് ഞങ്ങൾ ആദിവാസികളുടെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് ഒരു   പ്രൊജക്റ്റ്‌ റിപ്പോർട്ടിനായി വന്നതാണ്‌ സഹായിക്കണം , 2 ഊരുകൾ ആയിരുന്നു ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ഒന്ന് മുത്തങ്ങാ , രണ്ട്   ഇവിടം   മുത്തങ്ങാ അകലെയാണ് ഇവിടെമാണ് അടുത്ത് എന്ന് പറഞ്ഞു,ഡാമിന്റെയും റോഡിന്റെയും ചുമതലയുള്ള ഓഫീസിർക്ക് ഒരു കാരണം കാണിക്കൽ അപേക്ഷ നൽകിയാൽ കയറ്റിവിട്ടേക്കുംമെന്നു അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു അതിൻ പ്രകാരം പ്രൊജക്റ്റ്‌ ഓഫീസിൽ ചെന്ന് അപേക്ഷ കൊടുത്തു അപ്പോൾ ഓഫീസിർക്ക് ഐ .ഡി കാർഡ്‌ കാണണം അങ്ങനെ ബൈക്കിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ഐ .ഡി പ്രൂഫും കൊടുത്ത് ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടർന്നു ഒപ്പം ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ അനുവാദമില്ലെന്നും അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. 
          അവിടെ നിന്നും 2 കിലോ മിറ്റർ അകലെയാണ് ഡാം റിസർവോയരിനോട് ചേർന്ന് ഒരു ചായക്കട കണ്ടു  ഉച്ചക്ക് ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല ഞങ്ങൾ വണ്ടി വെച്ച് വിശപ്പും കൊണ്ട് കടയിൽ  കയറി മെലിഞ്ഞ ശരിരവും പൂച്ച ചകിരി കടിച്ചുപിടിച്ച പോലെ വലിയ മീശയുമുള്ള കടക്കരാൻ ചേട്ടൻ ഞങ്ങളെ സ്വികരിച്ചിരുത്തി മൊരിഞ്ഞ  പരിപ്പുവടയും പുഴുങ്ങിയ മുട്ടയും മാത്രം കഴിക്കാൻ പിന്നെ കാപ്പിയും എന്തെലുമവട്ടെ എന്ന രിതിയിൽ ഞങ്ങൾ ,ഞങ്ങള്ക്ക് അത് ആഡംബരമായി തോന്നി കാരണം വിശപ്പിന്റെ വിളി .ഒപ്പം ചേട്ടന്റെ കുശലന്യേക്ഷണവും പേടിപ്പിക്കലും മൂന്ന് ദിവസം മുമ്പ് വന്ന ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ കാറിനുമുമ്പിലുടെ ഒരു പുലി കടന്നു പോയത്രേ അതുടെ കേട്ടപ്പോൾ ചങ്കിടുപ്പ് കൂടി ഒപ്പം നേരത്തെ പറഞ്ഞ കൊലപാതകവും എല്ലാവരും ആവർത്തിച്ചു ഒപ്പം അദ്ദേഹം ഞങ്ങൾക്ക് വെള്ളത്തിൽ മുക്കിയ ഒരുകഷ്ണം പുകയില തന്നു ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു കാലിലും കൈയിലും പുരട്ടിയാൽ അട്ട കടിക്കില്ല അപ്പോഴാണ് ഞങ്ങളും രക്തദാഹികളായ അട്ടകളുടെ കാര്യം ഓർക്കുന്നതും ഞങ്ങൾ അത് കാലിലും കൈയിലും പുരട്ടി ഇക്കാര്യം ഓർമിപ്പിച്ചു മരുന്ന് തന്നതിന് നന്ദി പറഞ്ഞു തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു നിങ്ങൾക്ക് ഭാഗ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ കരടി ,മ്ലാവ് , കേഴ , പുള്ളിമാൻ ,കാട്ടുപന്നി ,കാട്ടുപോത്ത്  തുടങ്ങിയവയെ കാണാം ഞങ്ങൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഈ കാട് ഇത്രയും വലിയ സംഭവമാണെന്ന് ഇപ്പോഴാ അറിയുന്നത് ചേട്ടനും ഒന്ന് ചിരിച്ചു . ഞങ്ങൾ ചേട്ടനെ സെറ്റിൽ ചെയ്തു യാത്ര തുടങ്ങി  കാട്ടുവഴി  മുഴുവനും ചെളിയും ഉരുളൻ കല്ലുകളും ചിലയിടത്ത് വഴി ഇല്ല  അരുവികൾ ആണ് അതും താണ്ടി ഞങ്ങൾ ഡാമിൽ എത്തി ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ ചാർജ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല അനുവാദവും ഇല്ല ,.ബാറ്ററികളെ ഞങ്ങൾ ശപിച്ചുകൊണ്ട് യാത്ര തുടർന്നു , മുന്നുകിലോമിറ്ററുകൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുമ്പിൽ അതാ ഒരു വമ്പൻ തുരംഗം 150 മീറ്ററോളം നീളം വരും പാറ തുളച്ച് നിർമ്മിച്ചതാണ് ,അതും കടന്നു വേണം താളുംകണ്ടത്തെക്ക് പോകാൻ ഞങ്ങൾ തുരംഗത്തിൽ വണ്ടി നിർത്തി കാറികൂവി എക്കോ ഉണ്ടാക്കി തുടർന്ന് അങ്ങോട്ട്‌ വഴിയുണ്ട് എന്ന് തോന്നിയില്ല മുഴുവനും ഇരുട്ട്മൂടി വഴിയുടെ ഇരുവശത്തേക്കും വഴിഅടഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന ഈറ്റകാടിന്റെ അകത്തൂടെ ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ടു പോയി കുറച്ചു ദൂരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീടുകൾ കണ്ടു ആദിവാസി ഊരുകൾ അവിടെ അത്ഭുദമായി തോന്നിയത് ഒരു പുകപ്പുരയാണ് അവിടെ കണ്ട കൃഷ്ണൻ എന്നയാളുമായി സംസാരിച്ചു കാനനനടുവിൽ 5 ഏക്കർ റബർ തോട്ടം അത് ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ചു ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ റബറിന്റെ നാട്ടിന്നാ "പാലാ" പുള്ളി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എവിടെ എന്നാ റബ്ബർ പറ്റില്ലെന്നുണ്ടോ മാണിസാറിന്റെയും റിമി ടോമിയും അറിയുമെന്ന് ഒരു അമ്മച്ചി പറഞ്ഞു, മണിസാറിനെക്കാലും  തനിക്കിഷ്ടം പി.സി. യെയാണ് എന്ന് കൃഷ്ണൻ ചേട്ടൻ  ഞങ്ങൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കുട്ടികൾ എല്ലാം കളികളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. ഈറ്റ വെട്ടി ലോറിയിൽ കയറ്റി കൊടുക്കുന്ന പരിപാടികൾ ആണ് അവിടുത്തെ പുരുഷൻമാരിൽ ചിലരുടെ തൊഴിൽ , ചിലർ ടൌണിൽ ആണ് , രോഗങ്ങൾ വന്നില്ലെങ്കിൽ തങ്ങൾ സംത്രിപ്ത്തരാന് എന്നാണ് അവർ പറയുന്നത് കാരണം 40  കിലോമിറ്റർ   കോതമംഗലത്താണ് ആശുപത്രി ഉള്ളത് നല്ല റോഡ്‌ അല്ലാത്തതിനാൽ ജീപ്പ് മാത്രമേ ഇവിടെ എത്തുകയോള്ളൂ  അതിനാൽ പെട്ടെന്നുള്ള നെഞ്ചുവേദനകളോ മറ്റോ  വന്നാൽ മരണം ഉറപ്പിക്കാം എന്ന് അവർ വിഷമം പറഞ്ഞു  പ്രസവം പോലും വഴിയിൽ നടക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു ഒരു കുട്ടിയെ ചൂണ്ടികാട്ടി അവന്റെ പ്രസവവാര്ഡ് ജീപ്പ് ആയിരുന്നു. കറണ്ടിന്റെ അഭാവവും അവർ സൂചിപ്പിച്ചു. , മഴ വീണ്ടും കനത്തു ഉൾവനത്തിൽ നല്ല മഴയാണ് അതുകൊണ്ട് വെള്ളപൊക്കം പ്രതിക്ഷിക്കാം അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ ഞങ്ങൾക്ക് അരുവി കടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാകും എന്ന് കാട്ടിൽ ഈറ്റ വെട്ടാൻ പോയ മണിചേട്ടൻ പറഞ്ഞു ഒപ്പം ഞങ്ങൾക്ക് കാട്ടുതേൻ വെള്ളവും ചേർത്ത് കുടിക്കാൻ തന്നു ഞങ്ങൾ അത് കുടിച്ച് തിരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു ഒപ്പം കൃഷ്ണൻ ചേട്ടന്റെ ചോദ്യവും നല്ല നാടാൻ സാധനം കാട്ടുപഴങ്ങൾ ഇട്ട് ഉണ്ടാക്കിയത് ഒരു കുപ്പി കൊണ്ടുപോകുവെങ്കിൽ എടുക്കാം പാലാക്കാർ ഈ കാര്യത്തിൽ മുമ്പിലാന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ടത്രേ .. ഞങ്ങൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞു . വഴിവരെ ചേട്ടനും ഓരോ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു കൂടെ പോന്നു , അവിടെ അരുവികൾക്ക് കുറുകെ പാലങ്ങൾ പണിതതാണ് പക്ഷെ കുത്തൊഴുക്ക് വരുമ്പോൾ ഒലിച്ചുപോയി നിവേദനങ്ങൾ കുറെ നല്കി പക്ഷെ ഗുണമില്ലത്രേ , അപ്പോഴേക്കും സമയം 4 മണിയായിരുന്നു  കൃഷ്ണൻ ചേട്ടൻ അരുവി കടത്തി വിട്ടു എന്നിട്ട് ഒരു മുന്നറിയിപ്പും തന്നു " ഇനിയിപ്പോ വഴിയിൽ കോടയിറങ്ങും ആനയും കാണും സൂക്ഷിച്ചു പോണേ " ഞങ്ങളെ അത് വീണ്ടും ഉൾഭയത്തിലാക്കി  വളരെ സൂക്ഷിച്ചയിരുന്നു തിരിച്ചുള്ള യാത്ര വഴിയിൽ കേഴകൾ മുന്നിൽ വന്നു എന്നിട്ട് ഒരു നാണത്തോടെ കാട്ടിലേക്ക് ഓടി മറഞ്ഞു വീണ്ടും ചെക്ക്പോസ്റ്റിൽ എത്തി വാച്ചരിനോട് നന്ദി പറഞ്ഞ് പോരാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു ഇപ്പോൾ ഒരു ഈറ്റ ലോറി വരും അതിന്റെ കൂടെ പോയാൽ പേടിക്കാതെ അങ്ങ് പോവാം അങ്ങനെ ഞങ്ങളെ  ഈറ്റ ലോറിയിലെ ആളുകളെ അദ്ദേഹം ഏല്പിച്ചു ടാറ്റാ തന്നു  ഇടക്കൊക്കെ വരണമെന്നും ലോറിയുടെ പുറകെ ധൈര്യശാലികളെ പോലെ ഞങ്ങൾ , ലോറി വടാട്ടുപാറ എത്തിയപ്പോൾ റോഡ്‌ സൈഡിൽ ഒതുക്കി എന്നിട്ട് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു ഇനി പേടിക്കാനില്ല . അവർ ആന കുത്തികൊന്ന യുവാവിനെ കാണാൻ പോവുകയാണ് , ഞങ്ങളും ഒപ്പം  അവിടെ ഇറങ്ങി  പോലീസ് വാഹനങ്ങൾ കൊണ്ട് പരിസരം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു , നാട്ടുകാർ സംഘർഷത്തിൽ ആണ്  എന്ന് ലോറി ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞു  കാരണം 2 വർഷമായി ഒറ്റയാന്റെ ശല്യം അവർ പരാതിപെട്ടിട്ടും നടപടി ഉണ്ടായില്ല എങ്കിലും ആദ്യമായാണ് മനുഷ്യനെ ആക്രമിക്കുന്നത് , രാത്രിയിൽ മുറ്റത്തിറങ്ങിയ അദ്ദേഹത്തെ ഇരുട്ടിൽ പതിയിരുന്ന ആന ആക്രമിക്കുകയായിരുന്നു ഒരു കണ്ണിനു കാഴ്ചയില്ലതതിനാൽ ശ്രദ്ധകിട്ടിയിരിക്കില്ല , രാത്രിയിൽ ബഹളം കേട്ട് അടുത്തവിട്ടുകരെല്ലാം ആണ് ആനയെ ഓടിച്ചത് അങ്ങനെ അദേഹത്തിന് ഞങ്ങളും ഒരു ആദരാജ്ഞലികൾ അർപ്പിച്ച് വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്നു . ഫോണുകളും  ക്യാമറയും മരിച്ചതിനാൽ ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളൾ ഞങ്ങൾ മിസ്സ്‌ചെയ്തു , തിരികെ ഭൂതത്താൻ കെട്ടിന് മുകളിലുടെ പോന്നപ്പോൾ അതോർത്തു ഞങ്ങൾ ദു:ഖിച്ചു  ,. പോരുന്നവഴിയിൽ കരണ്‍ പറഞ്ഞു ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ ഭയന്നോടിയ ആ ഒറ്റയാൻ ആയിരിക്കാം ആ യുവാവിന്റെ കാതകൻ , ഇത്രയേറെ നല്ല മനുഷ്യർ ആണ് ആദിവാസിഊരുകളിൽ  എന്നിട്ടും എന്തേ ഈ പാവങ്ങക്ക് ആരും തുണയില്ലാത്തത് ...  എനിക്കതിനു ഉത്തരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല
ധാരാളം യാത്രകൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട് എങ്കിലും ഒരു വിവരണം എഴുതാൻ തോന്നിയത് ഈ യാത്രയുടെ മാത്രം ആണ് കാരണം മറ്റു യാത്രകൾ തികച്ചു ഒരു സന്ദർശകൻ ആയി മാത്രമായിരുന്നു , കുട്ടുകാരും ഞങ്ങളുടെ ലോകവും , അത്തരം യാത്രകളിൽ പുറത്ത് ആരോടും മിണ്ടാറില്ല അതുകൊണ്ട് തന്നെ കണ്ട സ്ഥലങ്ങൾ അല്ലാതെ മറ്റൊരു വിവരവും ഇല്ല  എന്നാൽ ഈ യാത്ര തികച്ചും വത്യസ്തമായി ചെല്ലുന്ന നാടിന്റെ ഒപ്പം ഇഴുകി ചേർന്ന് എല്ലാം ചോദിച്ചും പറഞ്ഞും കുശലന്യേഷണം നടത്തിയും ഒക്കെ ആയിരുന്നതിനാൽ ഞങ്ങളും ആ നാട്ടുകാരിൽ ഒരാളെ പോലെ ഞങ്ങൾക്ക് തന്നെ തോന്നിപോയി  അത്രയധികം വത്യസ്തത ഉണർത്തുന്ന സംഭവങ്ങൾ ആയിരുന്നു എല്ലാം ഒരു പക്ഷെ ആ സ്ഥലത്തെ കുറിച്ച് പെട്ടെന്നൊരു യാത്ര ആയിരുന്നതിനാൽ ഒന്നും അന്യേക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കതതിനാലകാം ഇത്രയേറെ ബന്ധങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ സാധിച്ചത് , ഇനിയുള്ള യാത്രകളും ഇത്തരത്തിൽ ആയിരിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിക്കും അത് വിജയകരമാണെങ്കിൽ വീണ്ടും ഇത്തരം യാത്രാ വിവരണങ്ങൾ പ്രതിക്ഷിക്കാം ... 











Friday, 14 August 2015

... ഇടമലയാറിൽ അരദിനം...











….ഇടമലയാർ ഒരു പേടി സ്വപ്നം….

         തലേന്നുരാത്രി കണ്ടുതള്ളിയ സിനിമകളുടെ ക്ഷീണത്തിൽ ഏറ്റുകട്ടിലിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് സുഹൃത്ത് കരണിന്റെ മെസ്സേജ്  "ബോറിംഗ്... ബോറിംഗ് ...."  ഞാനും അത് സമ്മതിച്ചു . "ഒരു ട്രിപ്പ്‌ പ്ലാൻ ചെയ്യ് " അവൻ പറഞ്ഞു ., ഞാൻ പറഞ്ഞു അടുത്തതും അകലെയും ആയുള്ളസ്ഥലങ്ങൾ എല്ലാം നമ്മൾ പോയിട്ടുള്ളതാണ് . എങ്കിലും ഒന്ന് നോക്കാം , അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് ഫേസ്ബുക്കിൽ  ബൈജു എൻ. നായരുടെ  ഫേസ്ബുക്ക്‌ പേജിൽ സ്മാർട്ട്‌ഡ്രൈവിന്റെ ഒരു എപ്പിസോഡ് കാണാൻ  ഇടയായത് , അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്നത്തെ യാത്ര ഇടമലയാർ തേടിയിരുന്നു  ,ഞങ്ങളും അവിടെ പോയിട്ടില്ല പണ്ടൊരിക്കൽ പോകാൻ തിരുമാനിച്ച്‌ പോയപ്പോൾ  പോയവഴിക്ക് വണ്ടർലാ  പാർക്കിന്റെ പരസ്യം കണ്ട് അങ്ങോട്ട്‌ വണ്ടി തിരിഞ്ഞു ., ഇന്ന് എന്തുകൊണ്ടും ഇടമലയാർ  പോകാൻ പറ്റിയ അവസരം ആണ് അങ്ങനെ 10.30 ആയപ്പോൾ തന്നെ പ്ലാൻ ഇട്ടു ഇടമലയാർ , 11.30  യാത്ര ആരംഭിക്കാം . 1.30 മണിക്കൂർ  യാത്ര 1 മണിക്ക് ഇടമലയാർ എത്താം .

അങ്ങനെ കൃത്യം സമയത്തുതന്നെ യാത്ര ആരംഭിച്ചു .സാധാരണ ഒരു സ്ഥലം സന്ദർശിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ ആ സ്ഥലത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ള എല്ലാ വിവരങ്ങളും ശേഖരിക്കുകയും ഒപ്പം  വഴിയിൽ പതിയിരിക്കാവുന്ന മറ്റു അപകടങ്ങൾ (കർണാടക ,തമിഴ്നാട് കാടുകളിൽ അല്ലെങ്കിൽ ഒറ്റപ്പെട്ട മേഖലകളിൽ കൊള്ളക്കാരുടെ ആക്രമണം ,മറ്റു വന്യമൃഗങ്ങളുടെ  ആക്രമണം ) തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ചും നല്ല പഠനം നടത്തിയതിനു ശേഷം മാത്രമേ ഓരോ യാത്രകളും ആരംഭിച്ചിരുന്നത് എന്നാൽ ഈ യാത്ര പെട്ടെന്ന് ആയിരുന്നതിനാൽ അതിനു സമയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. . വളരെ അടുത്തുള്ള സ്ഥലമായതിനാലും അത് വലിയ കാര്യമാക്കിയില്ല . വഴി മാത്രം നോക്കാൻ സമയം കണ്ടെത്തിയോള്ളൂ . എങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ ഒരു പഠനത്തിലും ഉൾപ്പെടാത്ത ഒരു അപകടം പോയ വഴിയിൽ സംഭവിച്ചു , ഞങ്ങൾക്ക് അഭിമുഖമായി വന്ന ഒരു കാറിന്റെ മുൻചക്രം ഊരി ഞങ്ങൾക്ക് നേരെ വന്നു തിരക്കേറിയ റോഡിൽ ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് ഭയന്നു എങ്കിലും അവസരനുയോജ്യമായി ചെറിയ തോതിൽ ബ്രേക്ക് പിടിച്ച് ഞങ്ങൾ വേഗത കുറച്ചു, ഇപ്പോഴുപാഞ്ഞു പോയടയറിന്റെ  കാറ്റ് കാലിൽ അടിച്ചത് ഓർക്കുന്നു , ശരവേഗത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കുമുന്നിലുടെ പാഞ്ഞു പോയ ടയർ ഞങ്ങളുടെ പിറകിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഓട്ടോറിക്ഷായെ തകർത്തു . ഞങ്ങൾ രക്ഷപ്പെട്ട ആ ചെറിയ നിമിഷത്തെ ഓർത്ത് സന്തോഷിച്ച്‌ യാത്രാ തുടർന്നു  , അങ്ങനെ ഭൂതത്താൻ കെട്ടിൽ എത്തി പേരുപോലെ തന്നെ ഒരു ഭൂതത്താന്റെ അലറിച്ചയോടെ കലിപൂണ്ട് ഒഴുകുന്ന പെരിയാർ  , വെള്ളം കൂടിയതിനാൽ ഷട്ടറുകൾ തുറന്നിട്ടിരിക്കുകയാണ്‌ . ഭൂതത്താൻ കെട്ട് എന്ന പേരിനു പുറകിൽ ഒരു ഐതിഹ്യം ഉണ്ട്തൃക്കരിയൂർ ശിവക്ഷേത്രം വെള്ളം കയറ്റി നശിപ്പിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടു കൂടി ഭൂതങ്ങൾ പെരിയാറിന് കുറുകെ വമ്പൻ കല്ലുകൾ നിരത്തി അണക്കെട്ട് പണിയാനാരംഭിച്ചു എന്നാൽ ഇതു മനസ്സിലാക്കിയ പരമശിവൻ ഒരു കോഴിയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് അണക്കെട്ടിന്റെ പണിപൂർത്തിയാകുന്നതിന് മുൻപേ കൂവുകയും ഭൂതങ്ങൾ പ്രഭാതമായി എന്നു വിചാരിച്ച് ഓടി മറയുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് ഐതിഹ്യം എന്നാൽ ഇപ്പോഴത്തെ ഭൂതത്താൻ കെട്ട് അണക്കെട്ടിൽ നിന്ന് വനത്തിലൂടെ നടന്ന് ഭൂതത്താന്മാർ കെട്ടിയെന്ന് കരുതുന്ന പ്രദേശത്തേക്ക് വരാവുന്നതാണ്. റോഡിന് കുറുകെയുള്ള കവാടത്തിലും ഉദ്യാനത്തിലും മറ്റും ഐതീഹ്യത്തിനനുസരിച്ച് ഭൂതത്താൻന്മാർ കല്ല് ചുമക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളും പ്രതിമകളും സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബോട്ടിംഗ് ഇഷ്ടമുള്ളവർക്ക് ബോട്ടിംഗ് നടത്താനുള്ള  സംവിധാനങ്ങൾ ഉണ്ട്.  2007 ഫെബ്രുവരി 20 ന്കേരളത്തെ കണ്ണിരിലാഴ്തിയ ബോട്ട് അപകടം സംഭവിച്ചത്  ഒരു അദ്ധ്യാപകനും മറ്റ് വിദ്യാർത്ഥികളുമടക്കം ഇവിടേക്ക് വിനോദസഞ്ചാരത്തിനു വന്ന 18 പേർ ഇവിടെ തട്ടേക്കാടിനടുത്ത് മുങ്ങി മരിച്ചു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ സെ. ആന്റണീസ് യു.പി സ്കൂൾ ഇളവൂരിലെ വിദ്യാർത്ഥികളായിരുന്നു അവർ . സമയക്കുറവു മൂലം അവിടെ കുറച്ചു നേരം ഒന്ന് ഇറങ്ങി കണ്ടിട്ട് തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ ഫോട്ടോ എടുക്കാം എന്ന പദ്ധതിയിൽ യാത്ര ആരംഭിച്ചു . ഇനി ഇടമലയാർ ആണ് ഭൂതത്താൻകെട്ടിന് മുകളിലുടെതന്നെയാണ് ഇടമലയാർ പോകുന്നതും.
ഭൂതത്താൻ കെട്ടിൽ നിന്നും 16 കിലോ മിറ്റർ ഫോറെസ്റ്റ് ചെക്ക് പോസ്റ്റിൽ കണ്ട ദിശസൂചികയെ നോക്കി ഞാൻ പുച്ഛ ഭാവത്തോടെ സുഹൃത്തിനോട് പറഞ്ഞു ഇത് ചുമ്മാ പറമ്പിൽ കൂടെ പോകുന്ന ഫീൽലാന്നു തോന്നുന്നു കർണാടക തമിഴ്നാട് വനം പോലെ പേടിക്കാൻ മാത്രം ഒന്നും ഇല്ല 16 കിലോ മിറ്റർ അല്ലെ ഒള്ളു എങ്കിലും ഞങ്ങൾ ഏതു വനമേഖലയിൽ കയറുമ്പോഴുമുള്ള പതിവ് തെറ്റിച്ചില്ല . ഫോറെസ്റ്റ് ഓഫീസർമാരുമായുള്ള സൗഹൃതസംഭക്ഷണവും തുടർന്ന് ആ ഓഫീസിലെ നമ്പരുകളും ഫോണിൽ സേവ് ചെയ്യാറുണ്ട് എന്തെങ്കിലും ഒരു അപകടം മുമ്പിൽ വന്നാൽ ഒരു രക്ഷക്ക് . അങ്ങനെ വീണ്ടും യാത്ര ആരംഭിച്ചു ആദ്യമെല്ലാം ഒരു പറമ്പിൽ കൂടെയുള്ള യാത്ര തോന്നിപ്പിച്ചു എങ്കിലും ഒരു നാലഞ്ച് കിലോ മിറ്ററുകൾ താണ്ടികഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു കാടിന്റെ അനുഭൂതി ലഭിച്ചു . വടാട്ടുപ്പാറ എന്ന സ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോൾ അങ്ങ് ദൂരെ കുറെയേറെ വാഹനങ്ങൾ കണ്ടു അത് ഒരു ടൂറിസ്റ്റ് സ്പോർട്ട് ആണ് എന്ന തെറ്റിധാരണയിൽ ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ കയറാം എന്ന് പറഞ്ഞു മുമ്പോട്ട് നീങ്ങി .ഒരുപക്ഷെ അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അവിടെ ഇറങ്ങിയിരുന്നു എങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ  യാത്ര അവിടെ അവസാനിച്ചേനെ , അതിന് കാരണം വഴിയെ പറയാം ,കുറച്ചു ദൂരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മനോഹരമായ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടം അങ്ങ് ഉൽവനത്തിൽ നിന്നും വരുന്ന കാട്ടരുവിയാണ് ഞങ്ങൾ അവിടെ ഇറങ്ങി ഇനി ഇങ്ങനെ പോയാൽ ഫോട്ടോ പിടുത്തം നടക്കില്ല മഴ ചിലപ്പോൾ പണിതന്നെക്കാം എന്ന് കരുതി അരുവിയിൽ ഇറങ്ങി ഫോട്ടോ പിടുത്തം തുടങ്ങി , ഒഴുകി വരുന്ന കാട്ടരുവിൽ നിന്നും ഞാൻ കുറച്ചു വെള്ളം കുടിച്ചു , നമ്മുടെ കിണറ്റിൽ കിട്ടുന്നതിലും തണുപ്പും രുചിയും തോന്നിച്ചു , വല്ല രോഗവും പിടിക്കും എന്നും പറഞ്ഞു സുഹൃത്ത് കരണ്‍ എന്നെ ശകാരിച്ചു തുടർന്നു മുമ്പിൽ കിടന്ന കാട്ടുനടപാതയിലുടെ കുറച്ചു മുകളിലേക്ക് പോകാമെന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ ഒരു കിലോ മീറ്ററോളം ഉൾവനത്തിലേക്ക് കടന്നു ഞങ്ങളെ കണ്ട് അകലങ്ങളിലേക്ക് ചില്ലകളിളുടെ ഓടി ഒളിക്കുന്ന കുരങ്ങച്ഛൻമാരും ഭീതിയോടെ കൂവിവിളിക്കുന്ന കാട്ടുപക്ഷികളും, ചീവിടുകളും കളകള ആരവത്തോടെ ഒഴുകുന്ന കാട്ടരുവിയും ഞങ്ങളുടെ കണ്ണിനും കാതിനും ഇംബമെറുന്നതായിരുന്നു കുറെ ദൂരം ചെന്നപ്പോൾ ചില്ലകൾ ഓടിയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ഞങ്ങൾ നിന്നു , ഒപ്പം ആന പിണ്ടത്തിന്റെ ഗന്ധവും , ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കി ഒപ്പം ചങ്കിടിപ്പും തെല്ലും കൂടിയപോലെ തോന്നി . കരണ്‍ കാട്ടാന എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പടം പിടിക്കാൻ ക്യാമറ ശബ്ദം കേട്ട ദിശയിലേക്കു സൂം ചെയ്തു . പക്ഷെ ഇടതൂർന്നു നിന്നിരുന്ന മരങ്ങൾക്കിടയിൽ കാട്ടാനയെ കാണാൻ സാധ്യമായില്ല , കൂടുതൽ ആനകളുടെ ശബ്ദം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നകൊണ്ട് ഒറ്റയാൻ എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു ഒറ്റയാൻ സാധാരണ കൂടുതൽ ആക്രമണ സ്വഭാവം കാണിക്കാറുണ്ട് പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല പതിയെ തിരിച്ചു നടന്നു കുറച്ചു ദൂരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഓടി റോഡിൽ എത്തി . അതുവരെ  ഇടമാലയാറിനെ പുച്ഛിച എന്റെ പുച്ഛമെല്ലാം പോയി പേടിയായി എങ്കിലും പിൻമാറാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല യാത്ര തുടർന്നു വഴി നിറയെ നിറഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന നല്ല പുതിയ  ആനപിണ്ടങ്ങളും  വഴിയരുകിൽ കുത്തിമറിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന മരങ്ങളും  ചിതറി കിടന്നിരുന്ന പുല്ലുകളും കാൽപാടുകളും കാട്ടാനകളുടെ ആറാട്ട് നടക്കുന്ന പ്രദേശം ആണ് എന്നുറപ്പിച്ചു . വഴിയിൽ മറ്റാരും ഇല്ല എന്നത് മറ്റുകാടുകളിൽ നിന്നും ഈ കാട് ഞങ്ങള്ക്ക് വ്യത്യസ്ഥമായി തോന്നി ഒപ്പം പേടിയും വർദ്ധിച്ചു ഓരോ വളവുകളിലും കാട്ടാന കാണല്ലേ എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ മുന്നോട്ട്...      (യാത്രയിൽ സംഭവിച്ച അനുഭവങ്ങളും കാഴ്ചകളും  ഒരുപാടുള്ളതിനാൽ എല്ലാം എല്ലാരേയും അറിയിക്കണം എന്ന ആഗ്രഹത്താലും 2 ഭാഗങ്ങൾ ആയാണ് എഴുതുന്നത്  1 ഭാഗം തുടരുന്നതാണ് ...)


....അരുണ്‍.... 

Monday, 10 August 2015

ഒരു പ്രവാസി ആയിരുന്നെങ്കിൽ...

ഓണo , ക്രിസ്മസ്സ്,വിഷു, ദീപാവലി , ഈസ്റ്റർ പോലുള്ള  ആഘോഷങ്ങൾ വരുമ്പോൾ ഞാൻ ഒരു പ്രവസിയായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് പലപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കാറുണ്ട് . കാരണം കേരളത്തിൽ ഇന്ന് ഇത്തരം ആഘോഷനിമിഷങ്ങളൾ മണ്‍മറഞ്ഞു പോകാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു , ഞാൻ ഓണവും ക്രിസ്മസ്സും  അവസാനമായി ആഘോഷിക്കുന്നത് എന്റെ ഹയർ സെക്കന്ററി സ്കൂൾ ജീവിതകാലത്താണ് . അതിൽ പിന്നെ ഞാൻ  ഇവയെല്ലാം
 ആഘോഷിക്കുന്നത് സോഷ്യൽ മീഡിയകളിലൂടെ ആയിരുന്നു എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം , എന്റെ  കുട്ടികാലത്തും വീട്ടിൽ ആണെങ്കിലും ഓണഘോഷങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു പൂക്കളവും കളികളും പായസവും , ഇലയിൽ ഊണും എല്ലാം എന്നാൽ ഇപ്പോൾ  വീട്ടിലെ അംഗങ്ങളുടെ അസാനിദ്ധ്യം  മൂലം ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു . ഒരു വിട്ടിൽ എന്നല്ല ഒട്ടുമിക്ക എല്ലാ വീടുകളിലും ഇതേസ്ഥിതി തന്നെയാണ് . അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ് ഞാൻ ഒരു പ്രവാസി ആയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുപോകുന്നത് കാരണം പ്രവാസികൾ ആണ്  എന്ന് കേരളിയ ആഘോഷങ്ങളെ ഏറ്റവും മനോഹരമായി ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നത് അത് ഒരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ ജന്മനാടിന്റെ ഒരു ഓർമ്മപുതുക്കൽ കൂടിയാണ്   ഒപ്പം അന്യനാട്ടിലെ കഷ്ടപ്പാടുകൾക്കിടയിലെ ഒരു ആശ്വാസവും  എന്ന് വേണമെങ്കിലും പറയാം അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവർ ഓണത്തിനു ഉള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ മാസങ്ങള്ക്ക് മുമ്പ് മുതലേ തുടങ്ങാറുണ്ട്‌ അതുപോലെ തന്നെ ക്രിസ്മസിനും. എല്ലാ മലയാളികളും കൂടി ഒത്തുചേർന്നു  പാട്ടും കളികളും പൂക്കളങ്ങളും നൃത്തവും എല്ലാം കൊണ്ടും ഒരു പ്രവാസിയുടെ ആഘോഷദിനങ്ങൾ  സമൃദമാണ്  . കേരളത്തിൽ പോലും ഇത്രയും നല്ല ആഘോഷദിനങ്ങൾ കാണില്ല എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം , എന്തിരുന്നാലും കുടുംബത്തോടൊപ്പമുള്ള ഓണവും ക്രിസ്മസ്സും ,തൃശ്ശൂരിലെ പുലികളിയും , അത്തച്ചമയവും , ഉത്രാടപാച്ചിലും  മറ്റും , എല്ലാം അവർക്ക് ലഭിക്കാതെ  പോകുന്നു എന്നതൊഴിച്ചാൽ  ആഘോഷദിനങ്ങൾ ആഘോഷിക്കുന്നത് പ്രവാസികൾ തന്നെ ആയിരിക്കാം .എന്തുകൊണ്ട് ഇതെല്ലാം നമ്മുക്കും ആയിക്കൂടാ എന്ന് ഞാൻ ചിലപ്പോൾ ആലോചിക്കാറുണ്ട് , കേരളത്തിൽ എന്ത് പ്രസ്ഥാനം തുടങ്ങിയാലും 100 അഭിപ്രായക്കാർ എന്നതാണ് പ്രത്യേകത അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആരും മുന്നോട്ടു വരാറുമില്ല അഥവാ വന്നാലും അതിലും കൈയിട്ടുവാരലും തൊഴുത്തിൽകുത്തും  അങ്ങനെ ഒക്കെ ആകുമ്പോൾ ഒരു പ്രവാസി ആകുന്നതാ നല്ലതെന്ന് തോന്നും ....

Sunday, 9 August 2015

ഭുമിയിലെ രാക്ഷസൻമ്മാർ ....

പ്രകൃതിയെ ദൈവം എത്ര മനോഹരമായി ആയിരുന്നു ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചത് എന്ന് പുരാണങ്ങൾ നമ്മുക്ക് നന്നായി മനസ്സിലാക്കി തന്നിട്ടുണ്ട് , ചില കവികളുടെ പാട്ടും , ചില കഥാകൃത്തുകളുടെ കഥകളും നമ്മെ ചിലരെ എങ്കിലും ഒക്കെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ മായാലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയിട്ടുണ്ടായിരിക്കാം , അത്തരത്തിലുള്ള രചനകൾ നമ്മുക്ക് ഒരു ഉണർവും പ്രകൃതിയുമായി ഒത്തിരി സമയം ചിലവഴിക്കാൻ നമ്മുക്ക് ഒരു പ്രരണയും തരുന്നു . കുട്ടികാലത്ത് വായിച്ചിരുന്ന ചിത്രകഥകൾ എല്ലാം തന്നെ ഇത്തരത്തിൽ പ്രകൃതിയുമായി കൂടുതൽ അടുപ്പമുള്ള കഥകൾ ആയിരുന്നു , കാട് , വന്യമൃഗങ്ങൾ , കാട്ടരുവി ,മലകൾ , താഴ്വാരം തുടങ്ങിയവ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുള്ള കഥകളും  കഥകളിലെ  ചിത്രങ്ങളും   പലപ്പോഴും അത്തരം ഒരു ജീവിത ശൈലിക്കായി എന്നെ പോലപ്പോഴും കൊതിപിടിപ്പിച്ചിരുന്നു . എന്നാൽ ഇതെല്ലാം ഒരു ആഗ്രഹങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും മാത്രമായിരുന്നു . കാരണം ഒരു 15 വർഷംമുമ്പ് നാം കണ്ട ചുറ്റുപാടുകൾ അല്ല ഇപ്പോൾ , എന്നെ സംബദ്ധിച്ചടുത്തോളം ധാരാളം മാറ്റങ്ങൾ എന്റെ ചുറ്റുപാടുകളിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു .

പണ്ട് ഒട്ടുമിക്ക പറമ്പുകളിലും ഒരു കാപ്പി കാട് സാധാരണമായിരുന്നു ആ കാട്ടിൽ നിന്നും ആദിരാവിലെ കിളികളുടെ ഒരു സംഗിത മാമ്മാങ്കം തന്നെ കേൾക്കാമായിരുന്നു അത്‌ കേട്ടായിരുന്നു എല്ലാ ദിനവും തുടങ്ങുന്നതും അത്തരം കാപ്പികാടുകളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് പോകുവാൻ പലപ്പോഴും പേടിയായിരുന്നു ഇടതൂർന്നുനില്ൽക്കുന്ന കാപ്പിമരങ്ങൾക്കിടയിൽ സൂര്യപ്രകാശം പോലും എത്തിയിരുന്നില്ല അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒരു ഇരുണ്ടു മൂടിയ ഭികരമായ അവസ്ഥയായിരുന്നു കാടിന്റെ ഉള്ളിൽ  അതിനുള്ളിൽ  വന്യമൃഗങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നെല്ലാം കുഞ്ഞുമനസ്സിൽ തോന്നിയിരുന്നു . എങ്കിലും ധാരാളം പക്ഷി കൂടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു വിവിധതരം പക്ഷികളും .മരപ്പട്ടിയും ,.പിന്നിട് ഉള്ളത് പാണൽക്കാടുകൾ  ആയിരുന്നു അതിനുള്ളിൽ കീരി ,കാട്ടുമുയൽ, ഉടുമ്പ് , തുടങ്ങിയ ജന്തുക്കളും സാധാരണമായിരുന്നു . മണ്ണുവഴികൾ കഥകളിൽഎന്നപോലെ ഒരു ഗ്രാമീണഅന്തരിക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചു. ഒരു വലിയ  കൂടാരം എന്നപോലെ വഴിയരുകുകളിൽ നിന്നും പന്തലിച്ചു നിന്നിരുന്ന മരങ്ങളും, പൂമരങ്ങളും  നാട്ടുമാവുകളും, വാളൻപുളിമരവും വാകമരവും ,താന്നിയും  എല്ലാം യാത്രക്കും കണ്ണുകൾക്കും  കുളിരുപക രുന്നവയായിരുന്നു , കണ്ണെത്താദുരം പരന്നു കിടന്നിരുന്ന നെൽ  പാടങ്ങളും ചെറുതോടുകളും,ചെറും  ചെളിയും ,ചിറയും  ,തടി പാലവും  എല്ലാം ഇന്ന് കണ്‍മറഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു . ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആലോചിക്കുമ്പോൾ തോന്നും പുരാണങ്ങളിൽ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന രാക്ഷസൻമാർ നമ്മൾ മനുഷ്യർ തന്നെ അല്ലെ ? എന്ന് ,കാരണം പ്രകൃതിയെ അടച്ചുവാഴുന്നത് മനുഷ്യനാണ് ... മനുഷ്യന് ഒന്നിനെയും ഭയമില്ല . അവനെ കാണുമ്പോൾ സകലജന്തുജാലങ്ങളും പ്രാണാർത്ഥം ഓടി രക്ഷപെടുന്നു ആരും അവന്റെ അടുത്തേക്ക്‌ വരുന്നില്ല , മനുഷ്യൻ വനങ്ങൾ വെട്ടിനശിപ്പിക്കുന്നു തന്റെ നിലനിപ്പിനുമാത്രം അവൻ പ്രാധാന്യം നല്കുന്നു , മഴയിൽ നിന്നും വെയിലിൽ നിന്നും,തണുപ്പിൽ രക്ഷനേടാൻ വീടുകൾ പണിതു അതിനുള്ളിൽ ചൂട് കൂടിയപ്പോൾ ശിതികരിച്ചു എല്ലാത്തരം സംവിധാനങ്ങളും അതിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചു , ഇന്ന് കാപ്പികാടുകളും ,പാണൽകാടുകളും അപ്രതിക്ഷമായിരിക്കുന്നു പകരം റബർ കാടുകൾ ആണ് , പാടങ്ങൾ നികത്തി വീടുകൾ വെച്ചു ,അങ്ങനെ മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ച ജന്തുജാലങ്ങളും നശിച്ചിരിക്കുന്നു , മഴക്കാലരാത്രികളിൽ പാടനടുവേ നടക്കുമ്പോൾ ഉള്ള തവളകളുടെ സംഭക്ഷണങ്ങൾ ഇന്ന് മാഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു , ഒപ്പം നാടാൻ കളികളും , പിടിവിട്ടു വരുന്ന ചക്രങ്ങളും അതിനു പുറകെ ഓടുന്ന പാദസ്വരങ്ങളും എല്ലാം ,ഓർമ്മകൾ മാത്രം ഇന്ന് വീടിന്റെ നാല് ചുമരുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും വരുന്ന കമ്പ്യൂട്ടർ ഗെയിമുകളുടെ ശബ്ദകോലാഹലവും , ചാറ്റിങ് ബീപ് ശബ്ദങ്ങളുടെ നിലവിളികളും മാത്രമാണ് മറിച്ച് സന്ധ്യക്ക് കവലകളിലെ ലാത്തിയടികളും കത്തിവെപ്പും എല്ലാം നിലച്ചിരിക്കുന്നു സന്ധ്യകളിൽ കവലകൾ ശുന്യം എല്ലാവരും ഒരു ചതുരപെട്ടിക്കുള്ളിലേക്കു കണ്ണും മിഴിച്ചുനോക്കിയിരിക്കുന്നു . കാളവണ്ടികളുടെ കുളമ്പടികൾ കേൾക്കാനില്ല പകരം വിഷപുക തുപ്പുന്ന വണ്ടികൾ..

ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ മനുഷ്യൻ അഹങ്കാരിയാണ് ,മനുഷ്യനാണ് ഭുമിയിലെ അവസാനസൃഷ്ടി എന്നാൽ അവനു പ്രകൃതിയുടെ  മാറ്റങ്ങളെ അങ്ങിക്കരിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല , വേനലിൽ മരങ്ങൾ ഇലകൾ പൊഴിക്കുന്നു വേനലിനെ പ്രതിരോധിക്കുന്നു ഒരു നാശവും അവ വരുത്തുന്നില്ല എന്നാൽ മനുഷ്യൻ ആഡംബരനൗകകൾ പണിത് പ്രകൃതിയെ നശിപ്പിക്കുന്നു . ഈ രാക്ഷസൻമാർ ഇനിയും അഴിഞാടും ആദ്യം വന്നവരെ എല്ലാം നശിപ്പിച്ച് അവസാനം സ്വയം നശിക്കും .. പഴയ കാലം അനുഭവിച്ചിട്ടുവർ അക്കാലം അയവിറക്കി ജീവിച്ചുതീർക്കും ... ദൈവത്തിനുപിഴച്ചുപോയ അവസാനദിനത്തെ ഓർത്ത്‌ അന്നും







അവിടുന്ന് ദു:ഖിക്കും   

Tuesday, 14 July 2015

... മിന്നാമിനുങ്ങിനോടുള്ള പ്രണയം ...



എന്നും രാത്രികളിൽ റൂമിലെ വെളിച്ചം അണച്ച് കണ്ണും തുറന്നു കിടക്കുമ്പോൾ ഇടി മിന്നൽ പോലെ പ്രകാശം കാണാം ഒരു മിന്നാമിനുങ്ങ് .അവൾ  എനിക്ക് വെളിച്ചം വിതറാൻ വന്നതാണ്‌ എന്നും പക്ഷെ അവളെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം മനസ്സിൽ തോന്നാറുണ്ട് , ചുരിക്കി പറഞ്ഞാൽ ഞങ്ങൾ പ്രണയത്തിൽ ആയിരിക്കുന്നു എനിക്കവൾ ഒരിക്കലും ഒരു ശല്യം ആയി തോന്നിട്ടില്ല എന്നാൽ ഞാൻ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആക്കി അവളുടെ വരവ് താമസിച്ചാൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത ചെറിയ ഒരു അങ്കലാപ്പാണ് , എന്നാലും ആളുവരും എന്ന പ്രതിക്ഷ ഞാൻ കൈവിടാറില്ല ,കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഞാൻ അവളെ കൈയിലെടുത്തു അവൾ എന്റെ കൈയ്യിലുടെ ഓടി കളിച്ചു പിന്നെ പറന്നു പൊങ്ങി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു വിണ്ടും വന്നു അപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ പിടിച്ചു  വെച്ചു അവൾ എന്റെ കരവലയത്തിൽ നിന്നും നിഷ്പ്രയാസം രക്ഷപെട്ടു , ഒരുകാലത്ത് ഒരു പക്ഷെ ഇവൾ എന്റെ ജീവിതത്തിനു വെളിച്ചം തന്നവൾ ആയിരിക്കാം അങ്ങനെ ഒരു ബന്ധം എനിക്ക് അവളോട്‌ തോന്നി ചിലപ്പോൾ അത് സത്യമായിരിക്കാം . ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഒരു കൂട്ടുകാരനെ കൂടെ അവൾ കൂടെ കൂട്ടും ഇരുവരും എന്റെ തലയ്ക്കു മുകളിലുടെ പറന്നു കളിക്കും , അവർക്ക് ഫാൻ ഒരു ഭിഷണി ആണ് എന്ന് തോന്നിയതിനാൽ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഫാൻ ഉപയോഗിക്കാറില്ല ,ഞാനുമായുള്ളബന്ധം തകരാൻ പാടില്ല എന്ന് എനിക്ക് ആഗ്രഹം ഉണ്ട് , ഒരു പക്ഷെ  എനിക്ക് ഒരുനാൾ പ്രിയപ്പെട്ടവരായിരുന്ന ആരെങ്കിലും ആണ് അവളെങ്കിൽ ആ സ്നേഹം കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കാൻ ആവില്ലെല്ലോ . ഇപ്പോൾ അവളുടെ വെളിച്ചമാണ് എന്നെ ഉറക്കുന്നത് ഉണരുമ്പോൾ ഞാൻ കാണാറില്ല അവളെ ഇരുട്ടിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മാത്രമേ അവൾ വരൂ . നാളെയും വരണമേ എന്ന് ആശംസിക്കാറുണ്ട് എന്നും ഞാൻ , എനിക്കറിയാം അല്പപ്രണിയായ അവളുടെ ആയുസിന്റെ നീളം എങ്കിലും മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ വീണ്ടും വരുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതിക്ഷിക്കുന്നു ,..

ഈ  ലോകത്തിൽ യഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ ആർക്കാണ് വേണ്ടത് നീയുള്ള ലോകം ഒരു മിഥ്യയാണെങ്കിൽ എനിക്ക് അതാണിഷ്ടം ..........